Papirus 17 (według numeracji Gregory-Aland), α 1043 (von Soden), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.
Opis Zachował się jedynie fragment jednej karty kodeksu z tekstem Listu do Hebrajczyków 9,12-19. Oryginalna karta miała rozmiary 19 cm na 25 cmPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 101..
Stosuje punktację, zawiera błąd itacyzmu. Nomina sacra pisane są skrótami.
Tekst Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia
Rękopis nabyty został dla Lorda CrawfordaFrederic G. Kenyon, Handbook to the Textual Criticism of the New Testament, London2, 1912, p. 44.. Tekst opublikowali Grenfell i Hunt w 1911 rokuB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri VIII, (London 1911), pp. 11-13.. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1078. Caspar René Gregory umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 17.
Rękopis przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Cambridge (Add. 5893).
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri VIII (London 1911), pp. 11–13.
Linki zewnętrzne P.Oxy.LXIV 1078 from Papyrology at Oxford's "POxy: Oxyrhynchus Online"
Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu