Antoni Józef Wiktorowski (ur. 13 czerwca 1893 w Małej Wsi2 pułk piechoty Legionów Armii Krajowej, Piotr Sierant, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo Bellona, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|left|200px|Tablica pamiątkowa na kościele Świętej Trójcy w Bogorii Urodził w rodzinie ziemiańskiej w Małej Wsi w powiecie sandomierskim, znajdującej się wówczas w Guberni Radomskiej na terenie zaboru rosyjskiego. Rodzina pieczętowała się herbem rycerskim Jastrzębiec. Był jednym z trójki dzieci Piotra Wiktorowskiego, właściciela majątku w Małej Wsi, i Katarzyny z d. Pietrzykowskiej.
Po wybuchu I wojny światowej, 5 maja 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. Służył w 2 Syberyjskim Pułku Strzelców. Następnie skierowany do szkoły oficerskiej w Pskowie. Po ukończeniu szkoły zgłosił się na ochotnika w 1917 roku do I Korpusu Polskiego. W stopniu podporucznika służył w 2 pułku strzelców polskich 1 Dywizji Strzelców Polskich. Po rozbrojeniu Korpusu przez Niemców wrócił do kraju w grudniu 1918.
Z uwagi na zły stan zdrowia do Wojska Polskiego wstąpił dopiero 16 lipca 1919. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w składzie 49 pułku piechoty. Dowodził kompanią, a przejściowo także III batalionem. 1 kwietnia 1920 pod Iwankowcami uczestniczył w ataku na pozycje bolszewickie, gdzie „szedł cały czas przed pierwszym szeregiem, porywając swym przykładem innych żołnierzy”, za co 30 czerwca 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy.
Służył jako dowódca kompanii w 44 pułku Strzelców Legii Amerykańskiej w Równem. W sierpniu 1929 został przeniesiony z 49 pp do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko instruktora. W czasie roku szkolnego 1929/1930 był komendantem klasy „C”. W marcu 1931 został przeniesiony do 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy 7. kompanii. W 1933 objął dowództwo I batalionu tego pułku stacjonującego w Staszowie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 109. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do rezerwy z uwagi na stan zdrowia (gruźlica).
Zmobilizowany we wrześniu 1939, dostał się do niewoli niemieckiej. Zwolniony ze względu na stan zdrowia. W październiku 1939 założył konspiracyjną organizację „PIAST” wraz z którą został włączony w struktury ZWZ, a potem w AK. Od 1 lipca 1944 komendant Obwodu AK Sandomierz. W czasie Akcji „Burza” dowódca 2 pułku piechoty Legionów AK. 8 października 1944 roku przeniesiony z powrotem do konspiracji w obwodzie włoszczowskim z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Zakonspirowany został w Lipnie.
Po rozwiązaniu AK wrócił na Wielkanoc 1945 do domu, gdzie wskutek donosu został aresztowany przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego 2 kwietnia 1945 roku. Wśród ubowców część była ze Staszowa (Teodor Kufel komendant UB w Staszowie) i Sandomierza. Więziony w więzieniach według różnych źródeł w Kielcach, Łodzi i Wawrze. Przyczyna i miejsce zgonu pozostają nieznane.
Symboliczna mogiła Antoniego Wiktorowskiego znajduje się na Cmentarzu Katedralnym w Sandomierzu obok grobu jego żony – Konstancji.
Upamiętnienie W Klimontowie umiejscowiony jest pomnik ku czci ppłk. Antoniego Wiktorowskiego.
W 2019 ppłk Antoni Wiktorowski został patronem 3. Sandomierskiego Batalionu Radiotechnicznego.
Awanse 35px podporucznik – 1917 r. 35px porucznik – 1 marca 1920 r. 35px kapitan – 1 stycznia 1931 r. 35px major – 1 stycznia 1936 r. 35px podpułkownik – 10 września 1944 r.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1961 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Niepodległości – 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż ZasługiNa podstawie fotografii zamieszczonej w Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje Odznaka Pamiątkowa 2 pułku piechoty Legionów
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Gdzie jest twa mogiła pułkowniku Wiktorowski?, Józef Myjak, Tygodnik Nadwiślański, Nr 50 (554) s. 8.
Kategoria:Dowódcy batalionów 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Dowódcy jednostek odtworzonych Armii Krajowej Kategoria:Komendanci Obwodów AK Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie 2. Dywizji Piechoty Legionów Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie 49 Huculskiego Pułku Strzelców Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Żołnierze Okręgu Radom-Kielce AK Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Patroni jednostek Wojska Polskiego