Bertrada de Montfort (ur. ok. 1070, zm. 14 lutego 1117 w Fontevraud) – córka Szymona I de Montfort.
W 1089, gdy miała ok. 19 lat została wydana za mąż za Fulka IV – hrabiego Andegawenii. W 1092 urodziła syna, Fulka V – późniejszego króla Jerozolimy. Wkrótce potem została kochanką (o ok. 20 lat starszego od siebie) króla Francji Filipa I. Dla niej król oddalił swoją żonę, Bertę Holenderską, a Bertrada rozstała się z mężem. Pobrali się 15 maja 1092 roku, popełniając bigamię. Zostali za to wyklęci przez Hugona, arcybiskupa Lyonu, a potem przez papieża Urbana II. . Doczekali się czworga dzieci: Filipa, hrabiego Mantes (zm. ok. 1125), Fleury’ego, pana Nangis (zm. po 1118) Cecylii (zm. po 1145) – żony Tankreda, regenta Antiochii, a potem Ponsa z Trypolisu, Eustachii (zm. po 1102).
Bertrada przeżyła swojego partnera o 9 lat. Umarła mając ok. 50 lat.
Kategoria:Ekskomunikowani przez Kościół katolicki Kategoria:Francuskie królowe Kategoria:Urodzeni w 1070 Kategoria:Zmarli w 1117 Kategoria:Kochanki władców Francji