Sokolik białoczelny (Microhierax latifrons) – gatunek małego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae).
Morfologia Długość 14–17 cm; masa ciała 35–65 g; rozpiętość skrzydeł 28–31 cm.
Zasięg występowania Występuje endemicznie w północnej części Borneo – w stanie Sabah (Malezja) i skrajnie północno-wschodnim Kalimantanie (Indonezja).
Biotop Naturalnym siedliskiem tego sokolika są otwarte lasy, ich obrzeża oraz tereny uprawne z rozproszonymi drzewami. Występuje do wysokości 1200 m n.p.m.
Pożywienie W skład diety tego ptaka wchodzą głównie owady, w tym ważki.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1879 roku angielski zoolog Richard Bowdler Sharpe, nadając mu nazwę Microhierax latifrons. Miejsce typowe to rzeka Láwas oraz Lumbidan w północno-zachodniej części Borneo. Nie wyróżnia się podgatunków.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje sokolika białoczelnego za gatunek bliski zagrożenia (NT – near threatened) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji szacuje się na 10–20 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy. Zagrożenie dla tego gatunku wynika z utraty i degradacji naturalnych siedlisk.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sokołowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Malezji Kategoria:Taksony opisane przez Richarda Sharpe’a Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1879 roku