mały|Grób Leonarda Podhorskiego-Okołowa na cmentarzu Powązkowskim Leonard Podhorski-Okołów, ps. „Elpe”, „L.P.-O.” (ur. 21 grudnia 1891 w majątku Rym, w pow. słuckim, zm. 4 stycznia 1957 w Warszawie) – polski poeta i tłumacz, historyk literatury polskiej.
Życiorys Od 1912 studiował polonistykę na Uniwersytecie Lwowskim. Jako poeta debiutował w „Skamandrze” w 1921 r. Głównym źródłem inspiracji Podhorskiego była poezja symbolizmu rosyjskiego i twórczość Adama Mickiewicza. Wnikliwy badacz twórczości i biografii Adama Mickiewicza. W latach 1955–1957 był dyrektorem Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.
Pochowany na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie. (kwatera 81-6-14)
Twórczość Słoneczny śmiech (1912) Droga do Emaus (1923) Białoruś. Poezje (1924) Realia mickiewiczowskie (1952) przekłady z poezji i prozy rosyjskiej: między innymi Turgieniew, Lermontow, Błok i inni.
Przypisy
Bibliografia Leonard Okołów-Podhorski – biogram w iPSB
Kategoria:Dyrektorzy Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Skamander Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1957