Wyzwalacz napięciowy – wyzwalacz współpracujący z aparaturą łączeniową, którego zadaniem jest wywołanie określonej reakcji aparatu głównego (wyłącznika lub rozłącznika) w momencie pojawienia się sygnału sterującego, wywołanym spadkiem lub zanikiem napięcia zasilającego lub poleceniem wyłączenia.
Wyzwalacze napięciowe rozszerzają możliwości aparatu podstawowego i pozwalają dopasować jego działanie do wymagań konkretnej instalacji. Dzięki nim można realizować funkcje zdalnego wyłączenia, wyłączenia awaryjnego, reakcji na zanik napięcia lub współpracy z automatyką i systemami sterowania. Wyzwalacze napięciowe dzieli się nieformalnie na dwie grupy: wyzwalacze wzrostowe i zanikowe. Wyzwalacze wzrostowe – potrzebują krótkiego impulsu (np. z przycisku awaryjnego) do zadziałania. Podanie napięcia na cewkę wyzwalacza powoduje natychmiastowe wyłączenie aparatu głównego. Wyzwalacze zanikowe (podnapięciowe) – reagują samoczynnie, gdy napięcie w sieci spadnie poniżej określonej wartości progowej lub całkowicie zaniknie. Ich główną funkcją jest natychmiastowe rozłączenie wyłącznika lub rozłącznika. Zabezpieczają przed niekontrolowanym załączeniem maszyn i urządzeń po zanikach napięcia.
Bibliografia
PN-IEC 60050-441:2003 Międzynarodowy słownik terminologiczny elektryki -- Część 441: Aparatura rozdzielcza, sterownicza i bezpieczniki
Kategoria:Aparaty elektryczne