250px|thumb|right|Dwie jasnokore brzozy brodawkowate, pomiędzy nimi okaz o korze ciemnej Kampinoski Park Narodowy
Brzoza czarna – nazwa stosowana w odniesieniu do: północnoamerykańskiego gatunku brzozy, bardziej znanego pod nazwą brzoza nadrzeczna lub rzeczna Betula nigra L. problematycznego taksonu opisywanego jako forma barwna, forma botaniczna, odmiana, podgatunek (Betula pendula subsp. obscura (Kotula) Löve) brzozy brodawkowatej lub nawet gatunek – Betula obscura Kotula. Rośliny zaliczane do tego taksonu pozbawione są betuliny i przez to mają korę niebielejącą. Występują głównie w Europie Środkowo-Wschodniej, w Czechach, Polsce, na Słowacji i Ukrainie. W Polsce spotykane są w południowej, środkowej i zachodniej części kraju. Nazwy zwyczajowe: brzoza czarna, brzoza ciemna. Poza ciemną korą drzewa brzozy czarnej/ciemnej wyróżniają się mniejszymi rozmiarami niż typowa brzoza brodawkowata (osiągają do 20 m wysokości). Zarejestrowano różnice także dot. budowy przetchlinek, ułożenia gałęzi, budowy liści (są szersze, dłuższe i rzadziej unerwione).
Przypisy
Kategoria:Brzozowate