Brian Myers (ur. 20 kwietnia 1985 w Glen Cove w Nowym Jorku) – amerykański wrestler i promotor występujący w federacji WWE w brandzie Raw pod pseudonimem ringowym Curt Hawkins. Hawkins był członkiem WWE od 2006 do 2014, gdzie po występach w federacjach niezależnych powrócił do federacji w 2016.
Myers jest dwukrotnym światowym mistrzem dywizji tag team będąc jednokrotnym posiadaczem WWE Tag Team Championship z Zackiem Ryderem i jednokrotnym TNA World Tag Team Championem z Trevorem Lee.
Kariera profesjonalnego wrestlera Trening i federacje niezależne (2004–2006) Myers był trenowany przez Mikeya Whipwrecka, gdzie po rozpoczęciu z nim treningów zadebiutował w ringu w 2004. Walczył dla promocji New York Wrestling Connection (NYWC). W 2005 zaczął regularnie występować w drużynie z Brettem Matthewsem, gdzie duo Myers i Matthews zawalczyło o NYWC Tag Team Championship pokonując Dickiego Rodza i Masona Raige'a przez dyskwalifikację. Na następnej gali z 4 czerwca odbył się rewanż o tytuły, z którego zwycięsko wyszli Myers i Matthews. Pod koniec miesiąca zostali zaatakowani w ringu przez The Dead Presidents (Lo Lincolna i Booga Washingtona), którzy rozpoczęli rywalizację o tytuły. Tytuły mistrzowskie zmieniły posiadaczy na ich rzecz podczas gali z końca lipca. 23 września wzięli udział w Triple Threat tag team matchu o mistrzostwa, lecz panujący mistrzowie Team Tremendous (Dan Barry i Ken Scampi) zakończyli pojedynek pozostając właścicielami tytułów. Myers i Matthews zdołali zdobyć pasy mistrzowskie drugi raz w swoich karierach 25 stycznia 2006, lecz dwa miesiące później stracili je na rzecz B.S. Xpress (Tony’ego Burmy i Mike’a Spinellego).
World Wrestling Entertainment / WWE Występy w federacjach rozwojowych (2006–2007) mały|Zack Ryder i Hawkins (po prawej) w 2009. 24 lutego 2006, Brian Myers podpisał kontrakt rozwojowy z World Wrestling Entertainment. Otrzymał pseudonim ringowy Brian Majors i odnowił drużynę z Bretem Matthewsem, któremu przydzielono pseudonim Brett Majors, a razem występowali jako tag team pod nazwą Majors Brothers. Wspólnie dwa razy zdobyli DWS Tag Team Championship w federacji rozwojowej Deep South Wrestling, zaś później do swego dorobku w karierach doliczyli tytuły OVW Southern Tag Team Championship.
La Familia i Tag Team Champion (2007–2009) mały|lewo|Hawkins (po prawej) pozujący w ringu z Edgem i Ryderem. Drużyna szybko awansowała z rozwojówki do głównego rosteru federacji, kosmetycznie zmieniając swoje nazwiska z „Majors” na „Major”. Zadebiutowali w brandzie ECW, w którym wygrali debiutancki pojedynek, lecz nie zdołali wygrywać ważniejszych pojedynczych oraz tag teamowych pojedynków o tytuły. 17 czerwca 2007, Major Brothers zostali przeniesieni z ECW do rosteru SmackDown! jako ósmy wybór w drafcie uzupełniającym z 2007. Na SmackDown wiodło im się niewiele lepiej, pokonując takie drużyny jak Chavo Guerrero i Jamie Noble. 9 listopada 2007, duo zawalczyło o WWE Tag Team Championship, lecz zostali pokonani przez mistrzów MVP'iego i Matta Hardy’ego.
Na gali Armageddon, Major Brothers ubrało się na podobieństwo Edge’a i zainterweniowało w walce o World Heavyweight Championship, gdzie w kilku momentach nielegalnie zastępowali go w ringu. Dzięki temu Edge zdobył tytuł, zaś scenariuszowi bracia stali się antagonistami. 21 grudnia 2007 na tygodniówce SmackDown! zostało ujawnione, że Major Brothers są bliskimi przyjaciółmi Edge’a i generalnej menadżerki SmackDown Vickie Guerrero. Niedługo potem, Brianowi i Brettowi Majorowi zmieniono pseudonimy na kolejno Curt Hawkins i Zack Ryder. Komentatorzy SmackDown określali również Hawkinsa i Rydera jako „The Rated-R Entourage” (pol. świta Edge’a). Okazjonalnie para łączyła siły z ich mentorem Edgem i Chavem Guerrero jako ugrupowanie „La Familia”.
Na gali The Great American Bash z 20 lipca 2008, Hawkins i Ryder zdobyli WWE Tag Team Championship od Johna Morrisona i The Miza, pokonując byłych mistrzów, Jessego i Festusa, oraz Finlaya i Hornswoggle'a, tuż po tym jak Hawkins przypiął Jessego. Dzięki odniesionemu zwycięstwu stali się najmłodszymi mistrzami dywizji tag team w historii WWE. Po gali SummerSlam z sierpnia, La Familia zaczęła się rozpadać ze względu na kłótnie pomiędzy Edgem i Vickie Guerrero, przez co Hawkins i Ryder opuścili ją i zaczęli działać wspólnie sami.
26 września 2008 na odcinku SmackDown, Hawkins i Ryder stracili tytuły na rzecz Carlito i Primo. 15 kwietnia 2009, Ryder (bez Hawkinsa) został z powrotem przeniesiony do rosteru ECW podczas draftu uzupełniającego, tym samym oficjalnie rozwiązując drużynę.
Florida Championship Wrestling (2009–2010) Po zakończeniu draftu, Hawkins spędził kilka miesięcy poza występami w telewizji, gdzie później został przeniesiony do rozwojówki Florida Championship Wrestling (FCW) w celu dalszego treningu. Zadebiutował w federacji przegrywając z Dawsonem Alexandrem. W kolejnych tygodniach, Hawkins wygrał ośmioosobowy Battle Royal stając się pretendentem do tytułu FCW Florida Heavyweight Championship należącego do Justina Angela, lecz nie zdołał pokonać mistrza. W międzyczasie dołączył do ugrupowania „The Dude Busters” u boku Caylena Crofta i Trenta Barrety. Pod koniec listopada, Hawkins i Croft zdobyli FCW Florida Tag Team Championship. Pomimo bycia mistrzami, Croft i Hawkins bronili tytułów wraz z Barretą pod tzw. Freebird Rule (całe ugrupowanie może być mistrzami tag team, lecz tytułów w walce broni maksymalnie dwóch ich członków). 14 stycznia 2010 na nagraniach odcinków FCW, The Dude Busters straciło tytuły na rzecz The Fortunate Sons (Bretta DiBiasego i Joego Henniga).
The Gatecrashers (2010–2011) Hawkins powrócił do rosteru SmackDown 4 maja 2010, formując tag team z Vance’em Archerem, gdzie wspólnie pokonali Chasyna Rance'a i JT Talenta w dark matchu. Ich telewizyjny debiut jako drużyna nastąpił 13 maja na odcinku tygodniówki WWE Superstars pokonując dwóch lokalnych wrestlerów. Po walce, Hawkins ujawnił, że on i Archer otrzymali 30 dni na udowodnienie, iż są warci pozostania w głównym rosterze. Drużyna pojawiła się na SmackDown 21 maja wygrywając w kolejnym szybkim pojedynku. Jako próba udowodnienia swoich umiejętności, duo zaatakowało MVP'iego i Christiana na odcinkach SmackDown z 4 i 11 czerwca, zaś w następnym tygodniu pokonali ową dwójkę w tag team matchu. Od 25 czerwca, drużyna zaczęła występować jako „The Gatecrashers” (pol. „Nieproszeni goście”). 4 czerwca na odcinku SmackDown, para wzięła udział w Battle Royalu kwalifikującym do Fatal 4-Way matchu na tytułowej gali. Hawkins był jednym z czterech ostatnich uczestników pojedynku, lecz został wyeliminowany przez Reya Mysterio, który wygrał walkę. Po wygaśnięciu ich trzydziestodniowego kontraktu, wedle scenariusza podpisano z nimi nowy długoterminowy kontrakt. Drużyna została rozwiązana 7 października na tygodniówce Superstars po walce pomiędzy Archerem i Chrisem Mastersem. Archer przypadkowo popchnął Hawkinsa stojącego na krawędzi ringu i przegrał walkę. Tuż po jej zakończeniu, Hawkins zaatakował Archera. Hawkins rozpoczął krótką rywalizację z Trentem Barretą ze względu na wygraną Barrety nad Hawkinsem z odcinka Superstars z 18 listopada. W rewanżu z następnego tygodnia, Hawkins pokonał Barretę dodając, że jego zwycięstwo z zeszłego tygodnia było zwykłym fuksem. Ostatni, trzeci pojedynek z 9 grudnia z odcinka Superstars wygrał Barreta.
Współpraca z Tylerem Reksem (2011–2012) mały|350px|Hawkins i Reks w kwietniu 2012 26 kwietnia, Hawkins został przeniesiony do rosteru Raw jako część draftu uzupełniającego z 2011. Hawkins i Ryder zjednoczyli się na jedną noc 19 maja na odcinku tygodniówki Superstars, gdzie przegrali z Santino Marellą i Vladimirem Kozlovem. Hawkins po dłuższej przerwie powrócił na Superstars 8 września, gdzie wraz z Tylerem Reksem pokonali Percy’ego Watsona i Titusa O’Neila. Hawkins i Reks zaczęli wspólnie się pojawiać w piątym sezonie NXT, gdzie podczas pierwszego występu zaatakowali The Usos za pleców podczas odcinka NXT z 27 września. Przez następne dwa tygodnie na NXT, Hawkins i Reks zawalczyli z The Usos w tag team matchach, gdzie Hawkins i Reks odnieśli zwycięstwo w pierwszym pojedynku, a The Usos w drugim. Od października, Hawkins, który twierdził, że ma złamaną kostkę, zaczął wnosić do ringu metalową laskę. Jednakże, pomimo wyleczenia kontuzji, wrestler wciąż wchodził na arenę z laską, co stało się jednym z jego znaków rozpoznawczych. Hawkins zadebiutował na Raw 9 stycznia 2012, przegrywając w krótkiej walce z powracającym Brodusem Clayem. Od grudnia 2011, Hawkins i Reks rywalizowali z Trentem Barretą i Yoshim Tatsu, gdzie obie drużyny regularnie robiły sobie żarty na zapleczu. Ich feud zakończył się zwycięstwem Hawkinsa i Reksa w tag team matchu z Barretą i Tatsu na odcinku tygodniówki NXT z 18 stycznia.
Hawkins i Reks stali się wichrzycielami rosteru NXT, dręcząc prowadzącego NXT Matta Strikera odnośnie do jego miałkiej kariery profesjonalnego wrestlera i narzekając, że powinni brać w walkach wieczoru NXT. 21 marca na odcinku tygodniówki NXT Redemption rozpoczęto scenariusz, w którym Striker został porwany przez nieznanych sprawców, którymi ostatecznie okazali się Hawkins i Reks. 18 kwietnia na odcinku NXT, William Regal (który wyznaczał pojedynki na galach) wyznaczył walkę pomiędzy Hawkinsem i Reksem ze Strikerem jako sędzia specjalny. Przegrany miał zostać zwolniony i został nim Hawkins; mimo tego, Regal zdecydował się również zwolnić Reksa.
Pomimo tego, duo zostało przywrócone na NXT na odcinku z 9 maja przez Johna Laurinaitisa, który był generalnym menadżerem Raw i SmackDown. Hawkins i Reks kontynuowali odgrywanie roli pomagierów Laurinaitisa, konfiskując plakaty mające urazić Laurinaitisa na gali pay-per-view Over the Limit i atakując Johna Cenę 21 maja na odcinku tygodniówki Raw. Współpraca Hawkinsa i Reksa z Laurinaitisem zakończyła się, gdy Laurinaitis stracił swoją posadę generalnego menadżera na gali No Way Out z czerwca. Na ostatnim odcinku piątego sezonu NXT z 13 czerwca, Hawkins i Reks pokonali Percy’ego Watsona i Derricka Batemana.
Hawkins i Reks rozpoczęli jednostronną rywalizację z Rybackiem w lipcu 2012. Po tym jak obaj przegrali singlowe walki z Rybackiem na tygodniówce SmackDown, ten pokonał ich obu w 2-on-1 handicap matchu na gali Money in the Bank. Na Raw 1,000, Hawkins i Reks, wraz z czterema innymi wrestlerami, próbowali otoczyć Kane’a, któremu na ratunek do ringu przybiegł Undertaker i przegonili stado wrestlerów. 6 sierpnia na Raw odnieśli kolejną porażkę z Rybackiem. 21 sierpnia, Reks poprosił o rozwiązanie kontraktu z federacją chcąc przejść na emeryturę by móc spędzać więcej czasu z rodziną, tym samym oficjalnie rozwiązując drużynę. W październiku, Hawkins ogłosił, iż przeszedł operację rozdartego więzadła krzyżowego tylnego.
NXT (2013–2014) 21 stycznia 2013 na odcinku Raw, krótkowłosy Hawkins powrócił do telewizji podczas bijatyki kończącej show. Do ringu powrócił 9 lutego na odcinku tygodniówki WWE Saturday Morning Slam przegrywając z Justinem Gabrielem. Niedługo potem, Hawkins zaczął się pojawiać głównie na tygodniówkach Superstars i NXT, gdzie przegrywał wszystkie możliwe pojedynki. 8 maja 2014 na odcinku NXT, Hawkins wziął udział w Battle Royalu wyłaniającym pretendenta do NXT Championship, lecz pojedynek przegrał. 22 maja na odcinku NXT, Hawkins przegrał pojedynek z Adrianem Neville’em.
12 czerwca, WWE ogłosiło rozwiązanie kontraktu z wrestlerem.
Powrót do federacji niezależnych (2014–2016)