Nabu-nadin-zeri (akad. Nabû-nādin-zēriBrinkman J.A., Nabû-nādin-zēri, w: Reallexikon..., s. 32.Grayson A.K., Königslisten..., s. 131., tłum. „bóg Nabu jest tym, który dał męskiego potomka”), Nadinu (akad. Nādinu) – król Babilonii, syn i następca Nabonassara; panował w latach 733-732 p.n.e. Według jednej z kronik babilońskich zginął w drugim roku swego panowania podczas przewrotu pałacowego zorganizowanego przez Nabu-szuma-ukina II:
„W drugim roku (swego panowania) Nadinu został zabity w czasie powstania. Nadinu panował przez dwa lata nad Babilonią. (Nabu)-szuma-ukin (II), gubernator, przywódca powstania, zasiadł na tronie”Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 194-195.
Pełną formę imienia tego władcy podaje jedynie Babilońska lista królów A (IV 4: m[dNa]bû-nādin3-zēri)Grayson A.K., Königslisten..., s. 92.. W Kronice babilońskiej jego imię zapisywane jest Na-di-nu i Na-din, natomiast w Kanonie Ptolemeusza występuje on jako Nadios.
Nie są znane żadne teksty pochodzące z czasów jego panowania.
Przypisy
Bibliografia Brinkman J.A., Nabû-nādin-zēri, w: Reallexikon der Assyriologie, tom IX (Nab - Nuzi), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1998, s. 32. Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004. Grayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 86-135.
Kategoria:Królowie Babilonu