Erik von Witzleben (ur. 6 października 1884, zm. 12 kwietnia 1958, Wilster) – SS-Sturmbannführer, posiadacz ziemski na Pomorzu, pierwszy kierownik narodowo socjalistycznej organizacji działającej na terenie II RP Zjednoczenia NiemieckiegoJulitta Mikulska Bernaś, Franciszek Bernaś "V kolumna" Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1977, dowódca pomorskiego Selbstschutzu.
Życiorys W przedwojennej Polsce posiadał ogromny majątek ziemski w Liszkowie koło Łobżenicy w obecnym powiecie pilskim. Był jednym z przywódców pomorskiego Volksdeutscher Selbstschutzu. Za antypolską działalność w faszystowskich organizacjach spędził 3 miesiące w polskim więzieniu. Po 1939 roku naziści docenili jego zasługi dla III Rzeszy i na wniosek SS-Obergruppenführera Reinharda Heydricha Reichsführer SS Heinrich Himmler osobiście mianował Witzlebena Sturmbannführerem. Po wojnie w latach 1949–1956 był przewodniczącym Ziomkostwa Prus zachodnich w Niemczech (niem. e. V.) i jednym z sygnatariuszy tzw.„Karty Wypędzonych”Heike Amos, "Vertriebenenvervande im Fadenkreuz", Oldenbourg Wissenschaftsverlag, , 9783486705898. Po jego śmierci jego nazwiskiem nazwano Fundację Ziomkostwa Prus Zachodnich.
Przypisy
Kategoria:Działacze mniejszości niemieckiej w II RP Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Selbstschutz Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Ziemiaństwo II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1958