Apollodor (gr.: Ἀπολλόδωρος, Apollόdōros) (III wiek p.n.e.) – tyran Kassandrei w latach 279-276 p.n.e.
W r. 279 p.n.e., po klęsce i śmierci króla Macedonii Ptolemeusza II Keraunosa w bitwie z Celtami, Apollodor był przywódcą zamieszek w Kassandrei (dawna Potidaja) na Chalkidyce. Gdy doszło do zajęcia miasta, wykorzystał okazję, by objąć władzę. Rządził w mieście, jako niezależny władca. W r. 277 p.n.e. Antygon II Gonatas postanowił najechać wraz z najemnikami celtyckimi Macedonię. Z ich pomocą usunął króla macedońskiego Aleksandra VI Arridajosa, po czym zajął jego miejsce. Po usunięciu z kraju Ptolemeusza i Antypatra, innych pretendentów, pozostała mu tylko Kassandreja. Była ona jednak mocno ufortyfikowana. Apollodor, celem wzmocnienia obrony, ściągnął do miasta oddziały Celtów. Zawarł dodatkowo przymierze ze Spartą i z Antiochem I Soterem, królem państwa Seleucydów. Apollodor wytrzymywał oblężenie Antygona przez dziesięć miesięcy. Na początku r. 276 p.n.e. dowódca piratów w armii Antygona dał mu pomysł zdobycia miasta. Udawał przed Apollodorem sprzymierzeńca przywożącego zaopatrzenie. Potem umożliwił wejście żołnierzy Antygona na mury i zajęcie miasta. Antygon II Gonatas został w ten sposób jedynym władcą Macedonii. Poliajnos podał, że Apollodor był najokrutniejszym i najbardziej krwawym ze wszystkich tyranów, jacy panowali czy to wśród Greków, czy też pośród barbarzyńców.
Bibliografia Hammond N.G.L., Starożytna Macedonia. Początki, instytucje, dzieje, przeł. A. S. Chankowski, PIW, Warszawa 1999, s. 277, . Poliajnos, Podstępy wojenne (VI, 7), przeł., wstęp i oprac. M. Borowska, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, s. 252-253, .
Kategoria:Królowie starożytnej Macedonii Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.