mały|Mapa przedstawiająca wyspy Oceanii Języki mikronezyjskie – grupa języków oceanicznych (wschodnioaustronezyjskich) z rodziny języków austronezyjskich, którymi posługuje się ok. 170 tys. rdzennych mieszkańców wysp Oceanii.
Klasyfikacja języków oceanicznych: języki austronezyjskie języki malajsko-polinezyjskie języki malajsko-polinezyjskie centralno-wschodnie języki malajsko-polinezyjskie wschodnie języki oceaniczne (2,2 mln) języki mikronezyjskie (170 tys.) gilbertański (tungaru) (72 tys.) japskie jap (yap) (7,4 tys.) ngulu (50 os.) kusaie (kosrae) (9 tys.) mariański (czamorro) (95 tys.) marszalski (ebon) (55 tys.) nauru (6 tys.) palauańskie angaur (ngeaur) (190 os.) palau (belau) (19 tys.) ponapeńskie kapingamarangi (kirinit) (3 tys.) mokil (mwoakilloa) (1,5 tys.) ngatik (sapwuahfik) (700 os.) nukuoro (1 tys.) pingelap (3 tys.) ponape (pohnpei) (31 tys.) trukańskie karoliński (refaluwasz) (2,6 tys.) mortlock (nomoi) (5,9 tys.) namonuito (magur) (940 os.) paafang (1,3 tys.) puluwat (1,4 tys.) satawal (460 os.) sonsorol (dongosaru) (350 os.) tanapag (10 os.) tobi (hatohobei) (22 os.) chuuk (truk) (51 tys.) woleai (falalap) (1,6 tys.) ulithi (3 tys.)