Papirus 34 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VII wiek. Zawiera fragmenty obu Listów do Koryntian.
Opis Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem 1. Listu do Koryntian 16,4-7.10 i 2. Listu do Koryntian 5,18-21; 10,13-14; 11,2.4.6-7.
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Historia Fragmenty rękopisu odkryto w Fajum. Tekst rękopisu opublikowany został przez Karl Wessely w 1912 rokuK. Wessely, Studien zur Paläographie und Papyruskunde XII, (Leipzig 1912), p. 246., następnie przez Schofielda. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 34.
Rękopis datowany jest przez INTF na wiek VII.
Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (P. Vindob. G. 39784), w Wiedniu.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia Karl Wessely, Studien zur Paläographie und Papyruskunde XII, (Leipzig 1912), p. 246. Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Southern Baptist Theological Seminary, Louisville, 1936, pp. 246–252.
Kategoria:Manuskrypty biblijne z VII wieku Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu Kategoria:Austriacka Biblioteka Narodowa