thumb|250px|Latopis Ławrientiewski Latopis Ławrientiewski, Latopis Laurentego, Latopis SuzdalskiPiotr N. Kotowicz, System militarny Sanoka we wczesnym średniowieczu [w:] Acta Militaria Mediaevalia I; Sztuka wojenna na pograniczu polsko-rusko-słowackim w średniowieczu, Kraków – Sanok 2005, s. 73 (, ) – zbiór kronik zawierający najstarszą wersję Powieści minionych lat i jej kontynuację zwaną Latopisem Suzdalskim (ros. Суздальская летопись, i dlatego w literaturze spotkać się można z tą nazwą w stosunku do całego latopisu Laurentego), związaną głównie z wydarzeniami dotyczącymi Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej.
W roku 2013 został wpisany na listę UNESCO Pamięć Świata.
Powstanie Odpis wykonany około 1377 roku przez mnicha Laurentego z Niżnego Nowogrodu dla księcia suzdalskiego Dymitra Konstantynowicza na podstawie zaginionego już oryginału, przechowywanego wówczas w Twerze, wykonanego ok. 1305 r. dla Michała Twerskiego. Chronologia do roku 1305, ale lata 898–922, 1263–1283 i 1288–1294 z jakiegoś powodu zostały pominięte. Odnaleziony przez Aleksieja Musina-Puszkina w 1792 r. i włączony do zbiorów Rosyjskiej Biblioteki Narodowej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Skan reprintu Wydanie w PDF Полное собрание русских летописей/Pełny zbiór ruskich latopisów
Kategoria:Literatura staroruska Kategoria:Manuskrypty z XIV wieku Kategoria:Średniowieczne kroniki Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Obiekty z listy Pamięć Świata