thumb|Wagon historyczny typu remodelado thumb|Wagon historyczny typu ligeiros thumb|Tramwaj niskopodłogowy articulado Tramwaje w Lizbonie − system komunikacji tramwajowej działający w Lizbonie, stolicy Portugalii.

Historia Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały 17 listopada 1873, połączyły one dworzec kolejowy Santa Apolonia z dzielnicą Santos. Następnie linię wydłużono do Belém. Pierwszą zajezdnię wybudowano w Santo Amaro, która funkcjonuje do dzisiaj jako zajezdnia i muzeum tramwajowe. W ciągu następnych lat sieć tramwajowa była rozbudowywana (utrzymywano 1200 koni) oraz przebudowano torowiska tramwajowe na tor o szerokości 900 mm z powodu przebudowania omnibusów konnych przez właścicieli do poruszania się po torach tramwajowych.

Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono 31 sierpnia 1901 na trasie z Cais do Sodrè do Algès. Ostatecznie tramwaje konne zostały zastąpione przez elektryczne w następnym roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony, budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie − wynoszący 145‰, a na wielu odcinkach podjazdy osiągają pochylenie przekraczające 120‰). Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w., wtedy to osiągnęła największą długość, wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii.

Od 1959 rozpoczęto likwidację odcinków sieci tramwajowej. Na początku lat 70. zlikwidowano linie na przedmieściach. Pod koniec lat 70. opracowano studium, które wskazało potrzebę zachowania tramwajów w górzystej części miasta i linii biegnącej wzdłuż rzeki Tag, pozostałe odcinki miano eksploatować do czasu śmierci technicznej. W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag, którą zmodernizowano, zakupiono też nowe tramwaje niskopodłogowe.

Linie Od kwietnia 2018 sieć tramwajowa składa się z 6 linii: 12: Praça da Figueira – Martim Moniz – São Tomé – Praça da Figueira (linia okrężna) 15: Praça da Figueira – Praça do Comércio – Cais de Sodre – Santos – Alcântara-Mar – Santo Amaro – Belém – Algés (Jardim) 18: Cais do Sodré – Santos – Alcântara-Mar – Boa Hora – Cemitério Ajuda 24: Praça Luís de Camões – Rato – Campolide 25: Campo Ourique (Prazeres) – Conde Barão – Santos – Lapa – Estrela – Rua da Alfândega 28: Campo Ourique (Prazeres) – Graça – São Tomé – Rua da Conceição – São Bento – Estrela - Martim Moniz

Tabor Obecnie po Lizbonie kursują zmodernizowane w połowie lat 90. XX w. stare tramwaje (45 szt.), które po modernizacji nazwano remodelado. Dla linii nr 15 zakupiono niskopodłogowe tramwaje wybudowane w zakładach CAF, w ilości 10 sztuk. Zmodernizowane tramwaje remodelado wyposażone są w dwa rodzaje odbieraków prądu: odbieraki rolkowe i pantografy. Łącznie w Lizbonie są 54 tramwaje remodelado i ligeiros oraz 10 tramwajów CAF.

Tabor składa się z: 45 wagonów historycznych typu remodelados (seria 541-585) 9 wagonów historycznych typu ligeiros z lat 1936-1947 (z niewielkimi zmianami), o numerach 713, 717, 720, 732, 733, 735, 741, 742, 744John Laidlar: “Carris: Companhia Carris de Ferro de Lisboa and the Museu da Carris (Carris Transport Museum)” The Luso Pages, for topics of Anglo-Portuguese interest. (Visitado a 2012.07.06.) 10 nowoczesnych wagonów niskopodłogowych, przegubowych, o długości 24 metrów (articulado)

Zobacz też Metro w Lizbonie

Przypisy

Bibliografia Świat Kolei 5/2010

Linki zewnętrzne Strona transportu publicznego w Lizbonie transphoto.ru Schemat sieci tramwajowej w Lizbonie z układem torów na stronie gleisplanweb,eu

Kategoria:Transport w Lizbonie Lizbona