Kigeli V Ndahindurwa (wł. Jean-Baptiste Ndahindurwa, ur. 29 czerwca 1936 w Kamembe, zm. 16 października 2016 w Oakton w USA) – władcamwami, tłumaczone nieprecyzyjnie jako król belgijskiego terytorium powierniczego Rwandy w latach 1959–1961.
Życiorys Jean-Baptiste Ndahindurwa objął tron w 1959 r. i przyjął imię Kigeli V. Już w 1960 r. w kraju doszło do buntu ludu Hutu, których przeciwko panującym Tutsi podburzyli Belgowie, by w ten sposób spacyfikować panujące wśród nich nastroje antykolonialne i proniepodległościowe. Już na przełomie 1959 i 1960 roku doszło do pierwszych pogromów Tutsi, które ostatecznie spowodowały, że Kigeli V wraz z dworem uciekł z kraju. Nowe władze zorganizowały referendum, w którym społeczeństwo większością 80% poparło wprowadzenie w kraju ustroju republikańskiego. Wygnany król do końca życia utrzymywał, że wyniki referendum zostały sfałszowane.
Kigeli V w początkowym okresie zamieszkał w Tanganice, po czym przeniósł się do Ugandy, dokąd zaprosił go rządzący w tym kraju Idi Amin. Po obaleniu Amina w 1979 r. Kigeli V wyjechał do kenijskiego Nairobi, w którym usiłował podtrzymywać funkcjonowanie emigracyjnego dworu, zwołując co tydzień posiedzenia dworu i udzielając audiencji Rwandyjczykom.
W 1992 r. osiadł w Stanach Zjednoczonych, w których otrzymał azyl polityczny. Zamieszkał w Falls Church w Wirginii, gdzie otrzymał opłacane przez amerykański rząd mieszkanie i kartki na żywność. Żył w biedzie, utrzymując się z zasiłku i nadawania rwandyjskich tytułów szlacheckich. Prowadził też fundację dobroczynną, świadczącą pomoc rwandyjskim uchodźcom.
Liczył na powrót do kraju w 1994 roku, gdy partyzanci Tutsi pokonali Hutu i przejęli władzę w Rwandzie, jednak nowy przywódca państwa, Paul Kagame, nie zgodził się na jego powrót do kraju jako monarchy, choć równocześnie wyraził zgodę na przyjazd w charakterze zwykłego obywatela.
Pod koniec lat 1990. został przez Kagame oskarżony o spisek w celu przejęcia władzy, w efekcie czego aresztowano kilkuset prawdziwych i rzekomych monarchistów, a innych zmuszono do emigracji.
Zmarł w Stanach Zjednoczonych 16 października 2016 roku. Przyczyną śmierci była choroba serca. Nie posiadał potomków, gdyż zgodnie ze zwyczajami Tutsi zakazuje się tego królom przebywającym na wygnaniu.
Jeden z jego współpracowników, Boniface Benzinge, oznajmił, że Kigeli nie chciał być pochowany w Rwandzie, co spotkało się ze sprzeciwem żyjących w tym kraju krewnych króla. Po procesie wygranym przez amerykańskim sądem rodzina zmarłego doprowadziła do pochówku w Rwandzie. Pogrzeb nie miał rangi państwowego, władze Rwandy reprezentowała minister sportu i kultury Julienne Uwacu.
Niejasna jest kwestia następstwa po Kigelim V. Zgodnie z oświadczeniem Benzinge, na następcę wskazano Emmanuela Bushayiję, bratanka króla, który przyjął imię Yuhi VI. Decyzja ta spotkała się ze sprzeciwem krewnych Kigelego, zamieszkałych w Rwandzie.
Był kawalerem Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy.
Odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa (dynastia Braganza) Krzyż Wielki Orderu Skrzydła Świętego Michała (dynastia Braganza) Wielki Łańcuch Orden del Mérito de la Casa Real Portuguesa (dynastia Braganza, 2016) Krzyż Wielki Orderu Królowej Saby (dynastia salomońska) Krzyż Wielki Orderu Gwizdy Etiopii (dynastia salomońska) Order Salomona (dynastia salomońska) Wielki Łańcuch Orderu Orła Gruzji (dynastia Bagratydów) Wielka Wstęga Orderu Ismaila (dynastia Muhammada Alego) Krzyż Wielki Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (dynastia sabaudzka)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kawalerowie Zakonu Świętego Łazarza Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Etiopii Kategoria:Odznaczeni Orderem Ismaila Kategoria:Odznaczeni Orderem Królowej Saby Kategoria:Odznaczeni Orderem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa Kategoria:Odznaczeni Orderem Salomona Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Rwandyjscy politycy Kategoria:Władcy Rwandy Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2016