200px|thumb|Herb Goncz według Siebmachera i Ledebura 200px|thumb|Herb Goncz według Ostrowskiego Goncz (Gonsch, Gonschen, Gonsz, Gończ, Gącz) – pomorski herb szlachecki, przypisywany także, prawdopodobnie błędnie, rodzinie kaszubskiej.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
W polu srebrnym pas czerwony. Klejnot: nad hełmem bez korony pęk siedmiu włóczni przewiązanych w środku sznurem czerwonym. Labry: czerwone. podbite srebrem.
Juliusz Karol Ostrowski podaje zamiast pęku włóczni sajdak ze strzałami.
Najwcześniejsze wzmianki Wariant podstawowy przytaczany przez Nowego Siebmachera, Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich) i Bagmihla (Adelslexikon der preussiche Monarchie von...).
Rodzina Gącz
Herbowni Goncz (Gonsch, Gonschen, Gonsz, Gącz). Była to wygasła zachodniopomorska rodzina, jej herb przypisywano też, zapewne niesłusznie z powodu podobieństwa nazwisk, kaszubskiej rodzinie Gączów oraz pochodzącym od nich Czerniewskim i Dąbrowskim. Właściwy herb kaszubskich Gączów-Czerniewskich to Gącz.
Według Seweryna Uruskiego z herbem takim (pod nazwą Gończ) wylegitymował się w 1859 Teodor Kulman, syn Jana. Nie jest jasne jak rodzina inna niż Gonczowie mogła wejść w posiadanie tego herbu własnego.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Bibliografia
Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie