5 Samodzielny Dywizjon Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego (5 sdarp) – pododdział artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego (poczta polowa nr 92697).
12 kwietnia 1944 roku, w miejscowości Wakino nad Oką, na podstawie rozkazu specjalnego nr 09 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR rozpoczęto formowanie jednostki samodzielnego dyonu artylerii zwiadu pomiarowego. Jako jednostki organicznej 1 Armii Polskiej w ZSRR. Jednostkę organizowano przy 5 Pułku Artylerii Ciężkiej, według sowieckiego etatu Nr 08/555 samodzielnego dywizjonu artyleryjskiego rozpoznania (ros. отдельный разведывательный артиллерийский дивизион). 20 lipca 1944 roku stan ewidencyjny liczył 275 żołnierzy, w tym 21 oficerów, 47 podoficer i 207 szeregowców.
W październiku 1945 roku dyon został włączony w skład 80 Pułku Artylerii Ciężkiej w Biedrusku, zachowując dotychczasową organizację.
Obsada personalna dowództwa dywizjonu dowódca - kpt. Witold Rogaliński zastępca dowódcy ds. polit.-wych. - chor. Wincenty Kłopiński szef sztabu - kpt. Józef Szkiełko
Struktura organizacyjna sdarp według etatu Nr 08/555 dowództwo bateria rozpoznania topograficznego dwie baterie rozpoznania dźwiękowego pluton rozpoznania optycznego pluton fotogrametryczny
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Igor Błagowieszczański, Artyleria ludowego Wojska Polskiego 1943-1945, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr specjalny 3 (66), Warszawa 1973 Igor Błagowieszczański, Artyleria w II wojnie światowej. Studium historyczno-wojskowe, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983,
Kategoria:Dywizjony artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Gnieźnie