Orzecznik – część orzeczenia imiennego (tj. złożonego) stanowiąca dopełnienie zdaniowe łącznika i orzekająca o podmiocie.
Orzecznik najczęściej występuje jako: rzeczownik (Kazik jest pracusiem) przymiotnik (Kazik jest pracowity) przysłówek (Na koncercie było głośno) zaimek (Kazik nie jest z tobą).
W języku polskim orzecznik rzeczownikowy stoi zazwyczaj w narzędniku, natomiast przymiotnikowy w mianowniku.
W funkcji orzecznika występuje najczęściej rzeczownik lub przymiotnik, ale rolę tę może pełnić także imiesłów przymiotnikowy (bierny lub czynny), przysłówek (w tym odimiesłowowy), zaimek, liczebnik, wyrażenie przyimkowe. Orzecznik można wyrazić w postaci szeregu (Kazik jest pilny i pracowity).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Orzeczenie