Wacław Radziszewski (ur. 15 maja 1898 w Rudzie Guzowskiej, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Walentego i Anny z Owczarków. Absolwent gimnazjum w Żyrardowie i Szkoły Przemysłowo-Technicznej w Warszawie. Od 1916 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 roku brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Warszawie, po czym zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Od 22 listopada 1918 do 14 czerwca 1919 był uczniem klasy „H” Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po jej ukończeniu został promowany na stopień podporucznika (1919). Służył w 31 pułku Strzelców Kaniowskich.
Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca plutonu ckm. W 1922 roku odszedł do rezerwy i wyjechał do Kobrynia. Pełnił funkcję komendanta Ochotniczej Straży Ogniowej w Horodlu. Od 1924 roku znów w wojsku w randze porucznika, służył w 82 pułku piechoty. W 1934 roku uzyskał awans na stopień kapitana. Od 1936 roku był komendantem szkoły podoficerów piechoty, a następnie dowódcą kompanii.
W kampanii wrześniowej, będąc dowódcą batalionu marszowego, brał udział w obronie Twierdzy Brzeskiej, najpierw przed Wehrmachtem, a potem po agresji ZSRR na Polskę -Armią Czerwoną SowietamiJerzy Sroka, Obrońcy brzeskiej twierdzy we wrześniu 1939 roku, Biała Podlaska, 1992.. Walkę kontynuował także po odejściu głównych sił polskich. Po zakończeniu obrony nie kapitulował, lecz potajemnie opuścił twierdzę. Jesienią 1939 roku został aresztowany przez NKWD. Więziony był w obozie kozielskim. Został zamordowany między 16 a 19 kwietnia 1940. Figuruje na liście wywózkowej 029/1 z 13 kwietnia 1940, poz. 41.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Wacław Radziszewski był żonaty z Haliną z Tańskich, z którą miał córkę Annę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1139 (za wojnę polsko-bolszewicką) – 28 lutego 1921 Medal Niepodległości – 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi – dwukrotnie: 11 listopada 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”., 1938 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Państwowa Odznaka Sportowa
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich Ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Polski przed agresją ZSRR (1939) Kategoria:Obrońcy twierdzy brzeskiej (1939) Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Oficerowie 31 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Oficerowie 82 Syberyjskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940