mały|Fragment najstarszego zapisu pieśni z manuskryptu Biblioteki Narodowej Bądź pozdrowion, krzyżu święty – incipit średniowiecznej pieśni religijnej nieznanego autorstwa. Tekst stanowi obszerną polską parafrazę łacińskiego hymnu Wenancjusza Fortunata (biskup Poitiers, później święty Kościoła katolickiego). Hymn ten, o incipicie Vexilla regis prodeunt, zamieszczano w brewiarzu z przeznaczeniem na Niedzielę Palmową.
Polska pieśń miała kilkanaście różnych odmian redakcyjnych, różniących się np. formą literacką – w niektórych występuje proza rymowana, w innych zastosowano układ wierszowany. Najstarsza znana wersja pochodzi z drugiej połowy XV w. (rękopis przechowywany jest w Bibliotece Narodowej, sygn. Rps 3039 I, karty 52v–54v). Inne wydanie, również pochodzące z drugiej połowy XV w., to śpiewnik bernardyński z Kobylina (przechowywany w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu). W tej odmianie pieśń ma układ wierszowany, składa się z 44 wersów podzielonych na strofy po 4 wersy każda.
Inne tytuły, pochodzące z incipitów różnych wariantów tekstu: O Krzyżu najświętszy, bądź pozdrowion, O święty krzyżu, bądź pozdrowion, Bądź pozdrowion Krzyżu Pana Wszechmocnego, Bądź pozdrowion, Krzyżu Pana Wszechmocnego, Bądź pozdrowion, Krzyżu Pana Wszechmocnego (trzy różne odmiany), O krzyżu święty, bądź pozdrowion.
Zobacz też
średniowieczne polskie pieśni pasyjne
Przypisy
Linki zewnętrzne Bądź pozdrowion, Krzyżu Pana wszechmocnego
Kategoria:Polskie pieśni pasyjne Kategoria:Średniowieczne utwory w języku polskim Kategoria:Rękopisy w Bibliotece Narodowej