Difluorek ditlenu, – nieorganiczny związek chemiczny występujący w postaci pomarańczowego ciała stałego, które w temperaturze −163 °C topi się, tworząc czerwoną ciecz. Jest silnym utleniaczem i rozkłada się do i tlenu już w temperaturze −160 °C (4% na dzień).
Otrzymywanie Difluorek ditlenu może być otrzymany poprzez poddanie mieszaniny gazowego fluoru i tlenu w stosunku 1:1 przy niskim ciśnieniu (17 mmHg jest optymalne) wyładowaniom elektrycznym (25–30 mA, 2,1–2,4 kV). Jest to w zasadzie metoda pierwszej syntezy związku, dokonanej w 1933 roku przez . Inna metoda syntezy wymaga zmieszania i w naczyniu ze stali nierdzewnej schłodzonym do temperatury −196 °C, a następnie wystawienie pierwiastków na kilkugodzinne promieniowanie hamowania o energii 3 MeV.
Budowa W tlen występuje na nietypowym dla niego I stopień utlenienia, w przeciwieństwie do większości związków, w których występuje na II stopiniu utlenienia. center|250px Struktura difluorku ditlenu przypomina strukturę nadtlenku wodoru, , w której kąt dwuścienny zbliża się do wartości 90°. Geometria ta jest zgodna z przewidywaniami teorii VSEPR. Długość wiązania jest zbliżona do 120,7 pm, która jest długością wiązania w cząsteczkowym tlenie, .
Reaktywność Nadrzędną właściwością tego niestabilnego związku jest jego siła utleniająca, pomimo faktu, że wszystkie reakcje muszą przebiegać w temperaturze bliskiej −100 °C. Z i daje odpowiednie sole :
Reakcja taka może przekształcać tlenki uranu, plutonu i neptunu w odpowiednie heksafluorki.
Przypisy
Ditlenu, difluorek Kategoria:Związki tlenu