thumb|Schüco Arena thumb|Lohmann – maskotka klubu DSC Arminia Bielefeld, właśc. Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V. – niemiecki klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Bielefeld. Obecnie gra w 2. Bundeslidze. Oprócz piłki nożnej klub posiada sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu. Zespół ten ma 11. tys. zarejestrowanych członków fanklubów z całego świata.

Historia Chronologia nazw: 1905: 1. Bielefelder FC (BFC) Arminia 1907: 1. Bielefelder FC Arminia – po fuzji z FC Siegfried 1919: Turngemeinde (TG) Arminia Bielefeld – po fuzji z Bielefelder Turngemeinde 1848 1922: 1. BFC Arminia – po rozdzieleniu się klubów 1926: Deutscher Sportclub (DSC) Arminia Bielefeld

14 kwietnia 1905 roku w restauracji Modersohn, mieszczącej się w piwnicy starego ratusza w Bielefeldzie, doszło do spotkania czternastu mężczyzn, chcących założyć w tym mieście klub piłkarski. Ich starania zaowocowały powstaniem 1. Bielefelder Fussball-Club Arminia w dniu 3 maja 1905 roku. Nazwa Arminia jest sfeminizowaną wersją imienia Arminius, germańskiego wodza, który w 9 roku n.e. pokonał Rzymian w lesie Teutoburskim. Dwa tygodnie później klub rozegrał swój pierwszy mecz z drużyną z Osnabrück. W 1907 roku miejscowy rywal FC Siegfried dołączył do Arminii.

W 1910 roku Arminia zmieniła swój stadion na Pottenau. Pierwszy sukces został osiągnięty w 1912 roku, kiedy to klub został mistrzem Westfalii. W 1919 roku klub połączył się z Bielefelder Turngemeinde 1848 i zmienił nazwę na Turngemeinde Arminia Bielefeld. 20 października 1922 roku kluby ponownie się rozdzieliły. Na początku lat dwudziestych XX wieku zespół wygrał kilkukrotnie mistrzostwa Westfalii. Mecz Arminii Bielefeld z Preußen Münster w listopadzie 1925 roku był pierwszym meczem w Niemczech transmitowanym na żywo w radiu.

30 stycznia 1926 roku klub przyjął obecnie obowiązującą nazwę Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld, lub w skrócie DSC Arminia Bielefeld. W tym samym roku zespół po raz ostatni zmienił stadion. Pierwszy mecz rozegrany na nowym stadionie odbył się 1 maja 1926 roku, kiedy to Niebiescy podejmowali SC Victorię Hamburg.

Po II wojnie światowej zespół grał na niższych poziomach rozrywkowych zachodnich Niemiec. W 1963 roku zespół awansował do Regionalligi West. Zespół pozostał w tej lidze do końca lat sześćdziesiątych XX wieku. W 1970 roku klub po raz pierwszy awansował do Bundesligi. w 1971 niektórzy piłkarze klubu brali udział w skandalu związanym z przekupieniem graczy kilku klubów, między innymi Herthy Berlin, FC Schalke 04 czy FC Köln, celem utrzymania się Arminii w lidze. W 1971/72, w związku z aferą klub spadł do 2. Bundesligi.

W sezonie 1976/77 klub przegrał w play-offach o grę w najwyższej klasie rozgrywkowej z TSV 1860 München. Zespół ponownie awansował do Bundesligi w sezonie 1978/79. Klub po pierwszym sezonie został zdegradowany, ale po roku wrócił do najwyższego poziomu rozgrywkowego, utrzymując się na nim przez pięć kolejnych lat. W 1985 roku, po przegraniu play-offu z 1. FC Saarbrücken zespół został zdegradowany do 2. Bundesligi. Po trzech latach klub ponownie spadł, tym razem do Oberliga Westfalen. Zespół występował na trzecim poziomie rozgrywkowym przez siedem sezonów. W sezonie 1996/97 zespół ponownie wrócił do Bundesligi, utrzymując się w niej przez 2 następne sezony. Kiedy trenerem był Bruno Labbadia klub często spadał do 2. Bundesligi, aby po roku ponownie awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej. Przez rokroczne spadki i awanse klub zaczął być nazywany „windą”, ponieważ aż siedmiokrotnie awansował do Bundesligi, ale jednocześnie spadał z niej sześciokrotnie.

Po dwóch awansach klub powrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy w 2004. Tym razem pozostał w Bundeslidze przez pięć lat. W tym czasie klub dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Niemiec, w sezonach 2004/05 i 2005/06. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 klub wrócił do 2. Bundesligi.

W latach 2009–2011 klub dwukrotnie zajął ostatnie miejsce i dwukrotnie spadł z ligi.

W sezonie 2014/15, jako klub występujący w 3. Lidze wyeliminował w Pucharze Niemiec trzy drużyny z Bundesligi: Herthę Berlin w 1/16 finału, Werder Brema w 1/8 finału i Borussię Mönchengladbach w ćwierćfinale. W tym samym sezonie udało się zespołowi uzyskać promocję do drugiej ligi.

W sezonie 2019/2020 zespołowi Arminii po 11 latach udało się wywalczyć awans do Bundesligi na trzy kolejki przed końcem sezonu (dzięki remisowi HSV z VfL Osnabrück 1:1). Poz.KlubMPkt.MeczeBramkizwy.rem.por.zdob.stra.+/-1Arminia Bielefeld3468181426530 +352VfB Stuttgart3458177106241 +2131. FC Heidenheim3455151094536 +94Hamburger SV3454141286246 +165SV Darmstadt 983452131384843 +56Hannover 963448139125449 +57FC Erzgebirge Aue3447138134648 -28VfL Bochum34461113105351 +29SpVgg Greuther Fürth34441111124645 +110SV Sandhausen34431013114345 -211Holstein Kiel34431110135356 -312SSV Jahn Regensburg34431110135056 -613VfL Osnabrück3440913124648 -214FC St. Pauli3439912134150 -915Karlsruher SC3437813134556 -11161. FC Nürnberg3437813134558 -1317SV Wehen Wiesbaden343497184565 -2018Dynamo Drezno343288183258 -26 Legenda:awans do Bundesligibaraże o awans do Bundesligibaraże o pozostanie w 2. Bundeslidzespadek do 3. Ligi

W Bundeslidze Arminia spędziła jedynie 2 sezony. W sezonie 2021/22 drużyna z Bielefeld zajęła 17. pozycję i spadła do 2. Bundesligi. W sezonie 2022/23 klub zanotował spadek do 3. Ligi przegrywając dwumecz barażowy z SV Wehen Wiesbaden (0:4, 1:2). Sezon 2023/24 Arminia zakończyła na 14. miejscu, a w sezonie 2024/25 awansowała do 2. Bundesligi i jako trzecioligowiec dotarła do finału Pucharu Niemiec, w którym przegrała z VfB Stuttgart 2:4.

Barwy klubowe, strój, herb Klub ma barwy czarno-biało-niebieskie. Zawodnicy domowe spotkania zazwyczaj grają w niebieskich koszulkach z białym pasem, czarnych spodenkach oraz białych getrachDas Team 2019/2020 | DSC Arminia Bielefeld.

Herb składa się z flagi w kolorach klubu: czarnym, białym i niebieskim od lewej do prawejWir sind Ostwestfalen | DSC Arminia Bielefeld. Biała część flagi zawiera literę A jako pierwsza litera nazwy "Arminia". Flagę otacza wieniec dębowy.

Dalsze warianty

Sukcesy Trofea międzynarodowe

Trofea krajowe

Gauliga Westfalen (D1): wicemistrz (1x): 1939/40 Landesliga Westfalen (D2): mistrz (1x): 1948/49 (gr. 3) Bezirksliga Ostwestfalen (D2): mistrz (1x): 1936/37, 1937/38 wicemistrz (4x): 1934/35, 1935/36 Oberliga Westfalen/Regionalliga West-Südwest/3. Liga (D3): mistrz (5x): 1947/48 (gr.Bielefeld/Lippe), 1961/62 (Verbandsliga Nordost), 1989/90, 1994/95, 2014/15 wicemistrz (4x): 1957/58 (Verbandsliga Nordost), 1960/61 (Verbandsliga Nordost), 1988/89, 2012/13 3.miejsce (5x): 1954/55 (Ostwestfalen), 1956/57 (Verbandsliga Nordost), 1958/59 (Verbandsliga Nordost), 1992/93, 1993/94 Mistrzostwo Niemiec Zachodnich: mistrz (2x): 1922, 1923 Mistrzostwo Westfalii: mistrz (11x): 1912, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1926, 1927, 1933, 1962, 1990 Puchar Niemiec Zachodnich: zwycięzca (2x): 1966, 1974 Puchar Westfalii: mistrz (5x): 1908, 1932, 1991, 2012, 2013

Poszczególne sezony

Uwaga: Do 1963 roku rozgrywane mistrzostwa regionalne, z których kwalifikowały się do turnieju finałowego mistrzostw Niemiec, który był rozgrywany systemem pucharowym.

Rozgrywki międzynarodowe Europejskie puchary

Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie1982Puchar IntertotoGrupa 2 Widzew Łódź1–11–22. miejsce FC St. Gallen3–12–1 FC Liégeois1–12–31983Puchar IntertotoGrupa 8 Hammarby IF0–21–22. miejsce Botew Wraca4–01–0 Bryne FK3–11–01985Puchar IntertotoGrupa 8 Maccabi Hajfa8–21–22. miejsce Sturm Graz 0–2 0–0 Beitar Jerozolima 1–0 1–1

Rozgrywki krajowe

Statystyki Rekordy klubowe Stan na maj 2018: 23. miejsce w tabeli wszech czasów Bundesligi (16 sezonów, 544 meczów, 153 zwycięstw, 252 remisy, 139 porażek, różnica bramek 645:883). 16. miejsce w tabeli wieczystej 2. Bundesligi (20 sezonów, 678 meczów, 278 zwycięstw, 191 remisów, 209 porażek, różnica bramek 1073:874).

Rekordowe wyniki w Bundeslidze: Najwyższa wygrana u siebie 5:0 z Borussią Mönchengladbach w 1981/82 i SV Darmstadt 98 w 1978/79. Najwyższa wygrana na wyjeździe 4:0 z Bayernem Monachium w 1978/79. Najwyższa porażka u siebie 1:7 z Eintrachtem Brunszwik w 1971/72. Najwyższa porażka na wyjeździe 1:11 z Borussią Dortmund w 1982/83.

Rekordowe wyniki w 2. Bundeslidze: Najwyższa wygrana u siebie 11:0 z Arminią Hannover w 1979/80. Najwyższa wygrana na wyjeździe 5:1 z Westfalią Herne w 1976/77, VfL Osnabrück w 1986/87, Rot-Weiß Oberhausen w 1998/99 i 1. FC Nürnberg w 2019/20. Najwyższa porażka u siebie 1:5 z Alemannią Aachen w 1986/87. Najwyższa porażka na wyjeździe 0:5 z 1. FC Bocholt w 1977/78, SV Darmstadt 98 w 1987/88 i Unionem Solingen w 1987/88.

Rekordy indywidualne Najwięcej meczów w Bundeslidze: Wolfgang Pohl - 167 (1978-1985) Najwięcej bramek w Bundeslidze: Artur Wichniarek - 32 (2000-2008) Najwięcej występów w historii klubu: Wolfgang Kneib - 370 (1980-1993) Najwięcej bramek w historii klubu: Fabian Klos - 129 (od 2011) Najwięcej występów w reprezentacji Niemiec: Patrick Owomoyela - 5 (2004-2005) Najwięcej występów w obcych reprezentacjach: Karim Bageri, - 28 (1997-2000) Reprezentanci Niemiec: Walter Claus-Oehler (1923) Stefan Kuntz (1996-1997) Ronald Maul (1999) Patrick Owomoyela (2004-2005)

Obecny skład

Stan na 5 września 2021

Piłkarze na wypożyczeniu

Trenerzy, prezydenci i właściciele klubu Trenerzy

Zgodnie z: TrenerNarodowośćOdDoFrantišek Zoubek 25x25px|Czechoslovakia19221923Gerd Wellhöfer 25x25px|Germany19231924František Zoubek Gerd Wellhöfer 25x25px|Czechoslovakia