Luca Cadalora (ur. 17 maja 1963 roku w Modenie) – włoski motocyklista.
Kariera 125 cm³ W Motocyklowych Mistrzostwach Świata Cadalora zadebiutował w 1984, w najniższej klasie 125 cm³. Startując na motocyklu MBA, czterokrotnie sięgał po punkty. Podczas GP Holandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium. Zajął wówczas drugą pozycję. Ostatecznie w klasyfikacji końcowej zajął 8. pozycję.
W kolejnym sezonie wziął udział w sześciu wyścigach. Już w pierwszej rundzie (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. Dalsza część sezonu nie ułożyła się jednak po myśli Włocha, który na punktowanej pozycji dojechał tylko w Holandii (zajął tam siódmą pozycję).
Rok 1986 był ostatnim dla Cadalory w tej kategorii. Dosiadając maszynę Garelli, Włoch po raz pierwszy w karierze został mistrzem świata, stając w 8 z 11 wyścigów na podium. Po pole position sięgał pięciokrotnie i tylko w GP Belgii nie wykorzystał go do zwycięstwa (rundy tej nie ukończył). Jego najgroźniejszym rywalem okazał się rodak Fausto Gresini.
250 cm³ Po ubiegłorocznym sukcesie Cadalora awansował do średniej klasy 250 cm³, przesiadając się na motocykl Yamahy. Włoch już w drugim wyścigu (o GP Hiszpanii) sięgnął po pole position. W wyścigu musiał uznać jednak wyższość Niemca Martina Wimmera, zajmując drugą pozycję. Sytuacja powtórzyła się również podczas GP Szwecji i San Marino, gdzie lepsi okazali się z kolei inny Niemiec Anton Mang i rodak Cadalory Loris Reggiani. Podczas GP Austrii Cadalora doznał kontuzji, która wykluczyła go z kolejnej rundy w Jugosławii. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 7. pozycji.
W kolejnym sezonie Cadalora uzyskał dwukrotnie większą liczba punktów, aniżeli w debiucie. Podczas GP Niemiec odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w tej klasie. Sukces powtórzył na torze w Wielkiej Brytanii. Zmagania zakończył oczko wyżej, na 6. miejscu.
Rok 1989 rozpoczął od czterokrotnej wizyty na podium, która zakończyła się zwycięstwem na torze w Hiszpanii (startował z pole position). W kolejnych ośmiu wyścigach Cadalora nie spisywał się jednak tak dobrze, dojeżdżając do mety w zaledwie trzech wyścigach. W efekcie Cadalora spadł w klasyfikacji generalnej. W kończącym sezon GP Brazylii Włoch odniósł czwarte zwycięstwo w karierze, dzięki czemu rywalizację ukończył na 5. miejscu.
Kolejny sezon startów rozpoczął od zwycięstwa na torze w Japonii. Kolejne zwycięstwa odniósł podczas GP Austrii i Wielkiej Brytanii. Na podium stawał łącznie siedem razy, dzięki czemu długo liczył się w walce o tytuł mistrzowski. Ostatecznie zmagania zakończy jako trzeci.
W latach 1991-1992 Cadalora, mając do dyspozycji maszynę Hondy, zdominował rywalizację w średniej kategorii, wygrywając odpowiednio osiem i siedem wyścigów w przeciągu piętnastu eliminacji. Po pierwsze pole startowe sięgał łącznie sześciokrotnie, natomiast na podium meldował się dwadzieścia jeden razy.
500 cm³ Pierwszym wyścigiem dla Cadalory w najwyższej kategorii było GP Wielkiej Brytanii w roku 1989. Włoch, startując na maszynie spod znaku trzech skrzyżowanych kamertonów, zajął wówczas wysokie ósme miejsce.
Pierwszy pełny sezon startów w tej klasie zaliczył cztery lata później, po zdominowaniu średniej kategorii. Był partnerem aktualnego wówczas mistrza świata Wayne'a Raineya oraz Kenny'ego Robertsa Jr. Ponownie dosiadał Yamahy, a podczas inauguracyjnego wyścigu o GP Australii również został sklasyfikowany na ósmej pozycji. Jego wyniki wyraźnie poprawiły się pod koniec sezonu, kiedy to czterokrotnie stanął na podium. Podczas GP Wielkiej Brytanii po raz pierwszy w karierze zwyciężył. Sukces powtórzył na torze we Włoszech, gdzie dzień wcześniej uzyskał pole position. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na solidnej 5. pozycji.
Sezon 1994 był najlepszy w karierze Cadalory, który musiał uznać wyższość tylko dominującego Australijczyka Micka Doohana, do którego stracił ponad sto punktów. Został wicemistrzem świata pomimo absencji na torze w Niemczech (o dwa punkty wyprzedził Johna Kocińskiego). W pierwszej trójce znalazł się sześciokrotnie, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu (w GP USA i Europy).
W roku 1995 został sklasyfikowany na 3. pozycji. Ponownie osiągnął sześć miejsc na podium oraz dwa zwycięstwa, tym razem na torze w Czechach i Brazylii. W tym sezonie uzyskał również rekordową w swojej karierze sumę punktów.
W kolejnym sezonie Cadalora przesiadł się na maszynę Hondy, podpisując kontrakt z ekipą Kanemoto. Włoch rywalizację rozpoczął od zwycięstwa na torze Sepang w Malezji. Po raz pierwszy Cadalora został liderem klasyfikacji generalnej w najwyższej kategorii. Po kolejnej rundzie Włoch stracił jednak prowadzenie, na rzecz przyszłego czempiona Doohana. Na podium meldował się jeszcze trzykrotnie, w tym po raz drugi w sezonie na najwyższym stopniu. Wyścig w Niemczech był jednak ostatnim dla Cadalory na pierwszym miejscu. Ostatecznie po raz drugi z rzędu zmagania zakończył na 3. lokacie.
Rok 1997 był ostatnim w pełnym wymiarze dla Cadalory. Włoch związał się z mającą problemy finansowe ekipą Promotor, która po trzech rundach została przekształcona w Red Bull Yamaha WCM, w związku z podpisaniem kontraktu sponsorskiego. Już pod nową nazwą Cadalora czterokrotnie stanął na podium, ostatni raz w wyścigu o GP Czech. Po tym sezonie ekipa wycofała się ze sportu, razem z Włochem.
W sezonie 1998 zastąpił w dwóch rundach kontuzjowanego Francuza Jeana-Michela Bayle'a, w zespole byłego zespołowego partnera Wayne'a Raineya. W GP Francji dojechał na szóstym miejscu. Podczas GP Holandii wystartował na motocyklu Suzuki. Wyścigu jednak nie udało mu się ukończyć. Pod koniec sezonu podjął pracę z zespołem MuZ Weber, pomagając im w przygotowaniu motocykli do startów w Grand Prix. Ostatecznie wystartował w kończącej rywalizację GP Argentyny. Nie udało mu się jednak dojechać do mety.
W 1999 roku wystartował łącznie w ośmiu rundach z tym zespołem. Udało mu się ukończyć zaledwie dwa wyścigi, zajmując w nich ósme (w GP Hiszpanii) i dziesiąte miejsce (w GP Włoch).
W roku 2000 po raz ostatni pojawił się na starcie mistrzostw świata. Wziął udział w dwóch rundach o GP Wielkiej Brytanii i Niemiec, dosiadając motocyklu KR3 w zespole Roberts Modenas. Oba wyścigi zakończył w drugiej dziesiątce. Po tym sezonie oficjalnie ogłosił zakończenie kariery.
Statystyki liczbowe Year Class Team Machine 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Points Rank Wins 1984 125 cm³ ELIT MBA MBA 125 NAT5 ESPNC GER2 FRA12 NEDNC GBR6 SWENC RSM7 27 8 0 1985 125 cm³ Team Italia MBA MBA 125 ESPNC GERNC NATDNF AUT30 NED7 BEL- FRA- GBR11 SWE- RSM- 4 17 0 1986 125 cm³ Team Italia Garelli Garelli 125 ESP4 NAT4 GER1 AUT1 NED1 BELNC FRA1 GBR3 SWE2 RSM2 BWU2 122 1 4 1987 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN13 ESP2 GER5 NAT11 AUTNC YUG- NED15 FRA15 GBRNC SWE2 CZE5 RSM2 POR9 BRA6 ARG4 63 7 0 1988 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPNNC USA6 ESP7 EXPNC NAT5 GER1 AUT7 NED4 BEL8 YUG5 FRA6 GBR1 SWENC CZE3 BRADNF 138 6 21989 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN3 AUS3 USA3 ESP1 NATNC GER11 AUTNC YUGDNF NEDNC BEL5 FRA11 GBRNC SWE5 CZE6 BRA1 127 5 2 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 JPN- AUS- USA- ESP- NAT- GER- AUT- YUG- NED- BEL- FRA- GBR8 SWE- CZE- BRA- 8 26 0 1990 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN1 USA2 ESP2 NATNC GER10 AUT1 YUG4 NEDNC BELNC FRA2 GBR1 SWE4 CZE4 HUN4 AUS3 184 3 3 1991 250 cm³ Rothmans Honda Honda NSR250 JPN1 AUS1 USA1 ESP2 ITA1 GER4 AUT5 EUR1 NED2 FRA5 GBR1 RSM1 CZE3 VDM3 MAL1 237 1 8 1992 250 cm³ Rothmans Honda Honda NSR250 JPN1 AUS1 MAL1 ESP4 ITA1 EUR1 GER4 NED2 HUN1 FRA3 GBR4 BRA1 RSA6 203 1 7 1993 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS8 MALNC JPNDNF ESP5 AUT5 GER8 NED7 EUR15 RSM5 GBR1 CZE2 ITA1 USA3 FIMDNF 145 5 2 1994 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS2 MAL4 JPN4 ESPDNF AUT22 GER- NED9 ITA2 FRA7 GBR3 CZE3 USA1 ARG6 EUR1 174 2 2 1995 500 cm³ Marlboro Yamaha Yamaha YZR500 AUS4 MALDNF JPN4 ESP2 GER2 ITA12 NED7 FRA2 GBR5 CZE1 BRA1 ARG3 EURDNF 176 3 2 1996 500 cm³ Kanemoto Honda Honda NSR500 MAL1 INA6 JPNDNF ESP2 ITA3 FRA6 NEDDNF GER1 GBR9 AUT4 CZEDNF IMO6 CAT4 BRA6 AUS7 168 3 21997500 cm³ Promotor YamahaYamaha YZR500 MAL4 JPN11 ESP1112960 WCM Yamaha ITA2 AUT3 FRADNF NEDDNF IMO6 GERDNF BRA3 GBR5 CZE2 CAT4 INADNF AUSDNF 1998500 cm³ Rainey Yamaha Yamaha YZR500 JPN- MAL- ESP- ITA- FRA6 MADDNF 10 23 0 Suzuki Suzuki RGV500 NEDDNF GBR- GER- CZE- IMO- CAT- AUS- MuZ-Weber MuZ 500 ARGDNF 1999 500 cm³ MuZ-Weber MuZ 500 MALDNF JPN- ESP8 FRADNF ITA10 CATDNF NEDDNS GBR- GERDNF CZEDNF IMO- VAL- AUS- RSA- BRA- ARG- 14 20 0 2000 500 cm³ Roberts Modenas KR3 RSA- MAL- JPN- ESP- FRA- ITA- CAT- NED- GBR- GER14 CZE15 POR- VAL- BRA- PAC- AUS- 3 27 0
Linki zewnętrzne Profil motocyklisty na motogp.com Profil motocyklisty na crash.net
Kategoria:Włoscy kierowcy MotoGP Kategoria:Ludzie urodzeni w Modenie Kategoria:Urodzeni w 1963