Izoramnetyna – organiczny związek chemiczny należący do grupy O-metylowanych flawonoli, będących podgrupą flawonoidów.
Występowanie Izoramnetyna, jako związek z grupy flawonoidów, została odkryta w 1938 roku przez węgierskiego chemika Albera Szent-Györgyiego. Początkowo traktował flawonoidy jako witaminę P, lecz później zostało stwierdzone, że nie są związkami niezbędnymi dla funkcjonowania ludzkiego organizmu, stąd technicznie nie mogą być uważane za witaminę.
Izoramnetyna występuje w wielu roślinach, będących składnikiem pożywienia człowieka. Do najbogatszych źródeł izoramnetyny należą: koper ogrodowy – 43,5 mg/100 g, koper włoski – 9,3 mg/100 g, migdały – 7,05 mg/100 g, szczypiorek – 6,75 mg/100 g, rzepa – od 5 do 10 mg/100 g, czerwona cebula – 4,25 mg/100 g.
Właściwości lecznicze Badania dotyczące izoramnetyny sugerują, że związek może mieć następujące pozytywne efekty na zdrowie człowieka: działanie jako przeciwutleniacz, zapobieganie miażdżycy, zapobieganie wysokiemu ciśnieniu krwi, spowalnia proces narastania adipocytów, ochrona przed nowotworami (rak przełyku, rak wątroby, rak płuc, rak skóry), ochrona przed problemami zdrowotnymi wywołanymi cukrzycą (zaćma, wysoki poziom glukozy we krwi), ogólna ochrona serca (związana z działaniem antyoksydacyjnym izoramnetyny).
Metabolizm Enzym 3-O-metylotransferaza kwercetyny (EC 2.1.1.76) używa S-adenozylometioniny i kwercetyny by wytworzyć S-adenozylo-L-homocysteinę i izoramnetynę.
Enzym 7-O-metylotransferaza 3-metylokwercetyny (EC 2.1.1.82) używa S-adenozylometioniny i izoramnetyny, by wytworzyć S-adenozylo-L-homocysteinę i ramnazynę.
Glikozydy 3-O-rutynozyd-7-O-glukozyd izoramnetyny 3-O-rutynozyd-4′-O-glukozyd izoramnetyny
Przypisy
Kategoria:Flawonole Kategoria:Metoksybenzeny Kategoria:Polifenole