Jan Macias ( lub , ur. 8 marca 1585 w Ribera del Fresno, zm. 16 września 1645 w Limie) – święty Kościoła katolickiego, peruwiański dominikanin.
Urodził się w ubogiej rodzinie na terenie wspólnoty Estremadura. Wcześnie osierocony, był wychowywany przez wujostwo i pracował jako pasterz owiec. W 1620 roku wyemigrował do Peru. Pracował w rzeźni, a później podjął działalność handlową. W dwa lata później rozdał swój majątek ubogim i wstąpił do dominikanów klasztoru św. Marii Magdaleny w Limie, zostając bratem konwersem (23 stycznia 1622). W zakonie pełnił funkcję furtiana, ale dzięki zaangażowaniu w pomoc biednym i chorym zyskał też z czasem miano ojca ubogich. Surowe umartwianie i opinia o nim jako „wielkim mężu modlitwy” towarzyszyły mu już u współczesnych. Przyjaźnił się z Marcinem de Porrès. Trzy lata po śmierci Maciasa, uznając jego wkład w nauczanie altruizmu i pomoc ubogim, rozpoczęto starania o wyniesienie na ołtarze.
W Kościele katolickim jest wspominany w dzienną rocznicę śmierci.
Relikwie świętego znajdują się w bazylice Matki Bożej Różańcowej i św. Dominika w Limie, będącej miejscem szczególnego kultu świętego.
22 października 1837 roku papież Grzegorz XVI beatyfikował Jana Maciasa, zaś Paweł VI dokonał jego kanonizacji 28 września 1975 roku.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy dominikanie Kategoria:Peruwiańscy dominikanie Kategoria:Ludzie związani z Limą Jan Macias Kategoria:Urodzeni w 1585 Kategoria:Zmarli w 1645 Jan Macias