Nikołaj Siemionowicz Kurnakow (, ur. w Nolinsku, zm. 19 marca 1941 w Barwisze w obwodzie moskiewskim) – rosyjski metaloznawca i chemik. Zajmował się głównie chemią fizyczną. Opracował metodę analizy termicznej stopów metali. Znacząco rozwinął technologię produkcji aluminium i rozdzielania platynowców. Był profesorem kilku uczelni w Petersburgu, a także członkiem Petersburskiej Akademii Nauk i Akademii Nauk ZSRR.
Życiorys W 1877 ukończył wojskowe gimnazjum w Niżnym Nowogrodzie, a w 1882 Petersburski Instytut Górniczy, po czym przez rok przebywał w celach naukowych w Niemczech i Austrii. W 1885 obronił pracę dyplomową i został pracownikiem Petersburskiego Instytutu Górniczego, od 1892 jako profesor.
Kurnakow był pionierem wykorzystywania rosyjskich złóż mineralnych, zwłaszcza platyny, potasu i magnezu. Napisał ponad 200 artykułów i książek naukowych dotyczących takich dziedzin nauki jak mineralogia, metalurgia, metalografia, metaloznawstwo, chemia organiczna i nieorganiczna.The Life and Work of Nikolai Semenovich Kurnakov W 1940 otrzymał Order Czerwonego Sztandaru Pracy, a w 1941 Nagrodę Stalinowską.
Bibliografia Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 255.
Przypisy
Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Rosyjscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1941