thumb|240px|Grób profesora Tomasza Biernackiego na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Tomasz Biernacki (ur. 12 marca 1924 w Gródkowie, zm. 14 maja 1989 w Gdańsku) – polski pracownik naukowy, wykładowca i rektor (1975–1978) Politechniki Gdańskiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Janiny Biernackich. Studia rozpoczął w czasie wojny, na tajnych kompletach Politechniki Warszawskiej. Od 1942 działał w konspiracji w 511 i 512. plutonie 1. baterii 1. Dywizjonu Artylerii Konnej im. gen. Józefa Bema V Obwodu (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej, ukończył Szkołę Podoficerską. Walczył w powstaniu warszawskim, pod pseudonimem „Żuk”, w oddziale Armii Krajowej - 3. batalionie pancernym „Golski” - 1 kompania - pluton 161. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej - Stalagu X B Sandbostel (nr jeniecki 222130). Po oswobodzeniu trafił do 2. Korpusu Polskiego gen. Andersa we Włoszech. Po wojnie, dzięki stypendium polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, ukończył studia na Politechnice Mediolańskiej.

Po ukończeniu studiów pracował jako projektant w Zjednoczeniu Energetycznym Okręgu Śląskiego (1948–1950), był kierownikiem Pracowni Siłowni Wodnych w Głównym Biurze Studiów i Projektów Energetycznych „Energoprojekt" w Warszawie (1950–1953). W 1953 rozpoczął pracę na Politechnice Gdańskiej, w lutym 1960 obronił doktorat (promotorem pracy pt. Dobór elementów systemu energetycznego – metoda rachunku analitycznego był prof. Kazimierz Kopecki). W tym samym roku wyjechał do Kanady na staż w firmie Surveyer, Neninger & Chênevert. W celach naukowych wyjeżdżał już wcześniej – w 1958 uczestniczył w Światowym Kongresie Energetyków w Montrealu.

Po powyższej konferencji Biernackim zainteresowało się SB, zakładając sprawę rozpracowania agenturalnego o kryptonimie „Tomasz-G”. Kontakt nawiązano w listopadzie 1959. Rozmowy trwały do kwietnia 1960, kiedy ostatecznie podpisano zobowiązanie do współpracy – pod pseudonimem „Tomasz”. Praca miała odbywać się „po linii naukowo-technicznej”.

W firmie Surveyer w niedługim czasie objął stanowisko szefa Wydziału Inżynierii Mechanicznej, jednocześnie regularnie kontaktował się z wywiadem PRL. Ostatnie zadanie otrzymał w marcu 1961. 7 kwietnia 1961 został aresztowany przez Kanadyjską Królewską Policję Konną (RCMP). Podczas śledztwa poszedł na współpracę z kanadyjskim wymiarem sprawiedliwości, ujawniając policji szczegóły swojej pracy. O aresztowaniu Biernackiego władze PRL dowiedziały się z prasy kanadyjskiej. Po wielokrotnych interwencjach został zwolniony i zamieszkał w konsulacie w Montrealu, gdzie oczekiwał na sprawę sądową. W tym czasie raportował o przebiegu śledztwa i działaniach RMCP. 24 stycznia 1962 proces „Tomasza” kończy się zwolnieniem z odpowiedzialności karnej i powrotem do Polski.

W 1965 uzyskuje stopień doktora habilitowanego, w 1970 – profesora nadzwyczajnego. Od 1958 był prorektorem, a w latach 1975–1978 rektorem Politechniki Gdańskiej. W latach 1978–1981 pełnił z kolei funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

Był członkiem PZPR, działał także w ZBoWiD i Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Członek Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, członek-korespondent Academie des Sciences, Inscriptions et Belles Lettres de Toulouse.

Zmarł w Gdańsku, pochowany 18 maja 1989 na cmentarzu Srebrzysko (rejon XI, kwatera TAR V-1).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Armii Krajowej Medal za Warszawę 1939–1945 Medal Komisji Edukacji Narodowej Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja)

Źródło:.

Przypisy

Bibliografia Tomasz Biernacki rektor Politechniki Gdańskiej , 26.01.2010, Marcin Węgliński, Daniel Wicenty: „Tomasz” zdradzony, „Tomasz” nagrodzony.

Kategoria:Absolwenci Politechniki Mediolańskiej Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Jeńcy Stalagu X B Sandbostel Kategoria:Ludzie urodzeni w Gródkowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945 Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Prorektorzy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Rektorzy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urzędnicy ministerstw Polski Ludowej Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1989