Konstantyn I, urodzony między 1050 a 1055Armenia rokiem, zmarł w 1102 lub w 1103 roku, był drugim księciem Cylicji z dynastii Rubenidów. Podobnie jak ojciec, Ruben I, używał też tytułu Pana Gór. W czasie swoich rządów opanował większość ziem leżących wokół Taurusu i znacznie przyczynił się do ich odbudowy i rozwojuGhazarian, Jacob, The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1093), Routledge, Październik 2000. Znany jest również z pomocy, której udzielał krzyżowcom, na przykład w czasie długiego i wyczerpującego oblężenia Antiochii. Był zdecydowanym zwolennikiem Kościoła OrmiańskiegoRunciman Steven, Dzieje Wypraw Krzyżowych: I krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego, Książnica, Katowice 2009, s. 170

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się między 1050 a 1055 rokiem. Był synem Rubena I, który w okolicach 1080 roku ogłosił niezależność Cylicji od Cesarstwa Bizantyńskiego. Według kroniki Mateusza z Edessy, Konstantyn zanim został księciem był, podobnie jak ojciec, jednym z dowódców wojskowych ostatniego króla Ani, Gagika II, w czasie jego rządów w Kapadocji.

Cylicja

Po zabiciu Gagika II przez Bizantyjczyków wraz z ojcem zbiegł w Góry Taurus, gdzie zajęli twierdzę Kosidar, położoną na północ od Sis (Kozan we współczesnej Turcji). Prawdopodobnie brał udział w wyprawach wojskowych ojca przeciwko Bizantyjczykom a Ruben, w miarę jak się starzał, przekazywał mu coraz więcej obowiązków. W 1090 udało mu się zdobyć strategicznie ważną fortecę Wahka (Feke w Turcji), dzięki której udało mu się rozszerzyć granice ziem znajdujących się pod panowaniem jego rodu i co ważniejsze przejąć kontrolę nad szlakiem handlowym wiodącym z Ajas do środkowej części Azji Mniejszej. Podatki z nowych ziem i cła płacone przez kupców znacznie wzbogaciły Rubenidów i pozwoliły im wybić się nad inne rody ormiańskie rządzące na terenie CylicjiHistory of Armenia.

Rządy

Po śmierci ojca w 1095 roku zaczął sprawować samodzielne rządy. Rozciągnął swoje panowanie na wschód, podporządkowując sobie ziemie leżące w pobliżu łańcucha górskiego Antytaurus. Udzielał również wsparcia krzyżowcom, zwłaszcza w czasie oblężenia Antiochii i walk w północnej Syrii. Łacinnicy uhonorowali go nadając mu tytuły komesa i barona.

Chronografia Samuela z Ani podaje, iż Konstantyn I zginął w twierdzy Wahka na skutek porażenia przez piorun. Miało to miejsce w 1102 lub w 1103 roku. Rządy po nim objął jego syn, Toros I.

Przypisy

Kategoria:Władcy Armenii Kategoria:Zmarli z powodu porażenia piorunem Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w XII wieku