Okręty podwodne typu VIIA – typ 10 okrętów podwodnych Kriegsmarine zbudowanych w latach 1936–1937 przez niemieckie stocznie Deschimag AG Weser i Friedrich Krupp Germaniawerft. Konstrukcja tych jednostek opierała się na ulepszonym projekcie opracowanych dla Finlandii przez założone w Holandii niemieckie biuro konstrukcyjne Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw (IvS) okrętów typu Vetehinen. Okręty typu VIIA były prekursorami najważniejszego „atlantyckiego” typu U-Bootów Kriegsmarine w trakcie drugiej wojny światowej. Podczas prowadzonej kampanii wojennej miały status okrętów operacyjnych do końca roku 1940, kiedy ocalałe jednostki tego typu skierowano do działań szkoleniowych.
Zniszczenie okrętów 20 września 1939 roku U-27 został zatopiony przez brytyjskie niszczyciele i „Faulknor” w pobliżu wybrzeża Szkocji 29 listopada 1939 roku niszczyciele , „Kingston” i „Kashmir” zatopiły U-35 4 grudnia 1939 roku brytyjski okręt podwodny HMS „Salmon” w pobliżu Kristiansand storpedował U-36 12 lutego 1940 roku trałowiec HMS „Gleaner” zatopił bombami głębinowymi U-33 11 marca 1940 roku brytyjski samolot zatopił U-31 30 października 1940 na północny wschód od Irlandii brytyjskie niszczyciele HMS „Harvester” i zatopiły U-32 5 sierpnia 1943 roku tender okrętów podwodnych „Lech” przypadkowo staranował U-34 zatapiając go. 14 marca 1944 roku U-28 w wyniku wypadku zatonął w Neustadt.
Dwa ocalałe okręty (U-29 i U-30) zostały zatopione 4 maja 1945 roku przez własne załogi we Flensburgu.
Bibliografia