thumb|200px|Julius von Payer (z okresu służby wojskowej, jako porucznik) thumb|200px|Julius von Payer w stroju polarnym thumb|200px|Pierwsza strona gazety „Illustriertes Wiener Extrablatt” z podobiznami Juliusa von Payera (po lewej) i Karla Weyprechta (po prawej), 1874 Julius Payer (od 1876 Julius von Payer; ur. 2 września 1841 w Schönau, zm. 19 sierpnia 1915 w Veldes, dziś Bled w Słowenii) – austriacki oficer, kartograf, alpinista i badacz polarny, pod koniec życia również malarz.
Służba wojskowa Był absolwentem Korpusu Kadetów Piechoty w podkrakowskim Łobzowie oraz Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt. 24 czerwca 1859 r. jako podporucznik austriackiego 36 pułku piechoty uczestniczył w bitwie pod Solferino, po której został odznaczony. W latach 1860–1868 służył w różnych garnizonach w północnych Włoszech. Najpierw w latach 1860–1862 w Weronie, następnie jako komendant fortu Lombardo koło Chioggii. W 1864 r. został powołany na wykładowcę historii i geografii w akademii wojskowej, jednak już w roku następnym odebrano mu to stanowisko z powodu zbytniego krytycyzmu i zbyt dużej niezależności myśli. W 1866 r. po bitwie pod Custozą został ponownie odznaczony oraz awansowany do stopnia porucznika. W 1868 r. został powołany osobiście przez ministra wojny na stanowisko oficera sztabowego w Wojskowym Instytucie Geograficznym w Wiedniu, kierowanym przez Augusta von Fligely.
Działalność alpinistyczna Służba w garnizonach u podnóży Alp umożliwiała mu częste wyjazdy w te góry i aktywne uprawianie alpinizmu, a także podejmowanie działalności badawczej i publikacyjnej w tym zakresie. Duże znaczenie miały zwłaszcza prowadzone przez niego na tych terenach prace topograficzne. W 1868 r. uniwersytet w Halle, w uznaniu za jego dokonania w zakresie badań i publikacji dotyczących alpinizmu, nadał mu tytuł doktora honoris causa w dziedzinie filozofii.
J. Payerowi przypisywanych jest ok. 30 pierwszych wejść w masywach Großglocknera i Ortleru. Wśród nich są m.in.: 1863 – wejście na Großglockner nową drogą z Kals przez Glocknerleitl i Ködnitzkees; 1864 (15 września) – pierwsze wejście na Monte Adamello, z miejscowym przewodnikiem Giovannim Caturanim; 1864 (17 września) – pierwsze przejście południowo-wschodniej ściany Cima Presanella i drugie w ogóle wejście na ten szczyt, z przewodnikiem Girolamo Botterim; 1865 (7 września) – pierwsze wejście na Monte Cevedale, wraz z przewodnikami Johannem Pinggerem i Josephem Reinstalderem.
Badania Arktyki W latach 1869–1870 uczestniczył w wyprawie Karla Koldeweya do Grenlandii, w czasie której odkrył Fiord Cesarza Franciszka Józefa. W czasie austro-węgierskiej wyprawy na statku „Admiral Tegetthoff” w latach 1872–1874 z Karlem Weyprechtem odkrył Ziemię Franciszka Józefa.
Za swoje osiągnięcia w 1875 został uhonorowany Złotym Medalem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego (Patron's Medal).
Upamiętnienie Payera Nazwiskiem Payera nazwano schronisko, otwarte w 1875 r. przez praską sekcję Deutscher und Österreichischer Alpenverein na północnej grani Ortleru. Jego dokonania w zakresie badania krain polarnych przypominają Szczyt Payera we wschodniej Grenlandii oraz Ziemia Payera na południu Ziemi Króla Wilhelma i Grupa Payera na terenie Nowej Szwabii na Antarktydzie.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 805. Mileska Maria Irena: Odkrycie Ziemi Franciszka Józefa, w: „Poznaj Świat” R. XXI, nr 9 (250), wrzesień 1973, s. 32-36.
Kategoria:Absolwenci Terezjańskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Austriaccy badacze polarni Kategoria:Austriaccy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami obiektów fizjograficznych na Ziemi Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Geograficznego