Carey Bell Harrington (ur. 14 listopada 1936 w Macon, zm. 6 maja 2007 w Chicago) – amerykański muzyk specjalizujący się w grze na harmonijce diatonicznej, jeden z najważniejszych przedstawicieli bluesa chicagowskiego.
Bell początkowo pragnął grać na saksofonie, jednak jego dziadek kupił mu znacznie tańszą harmonijkę. W wieku 13 lat muzyk zaczął zawodowo występować ze swoim ojcem chrzestnym. 12 września 1956 obaj przeprowadzili się do Chicago, aby ułatwić młodemu muzykowi dalszy rozwój. Wkrótce dwudziestolatek zaprzyjaźnił się z Little Walterem, który udzielał mu rad dotyczących gry. Bell pobierał lekcje u Sonny'ego Boya Williamsona II oaz Big Walter Hortona. W latach 70. wstąpił w szeregi Chicago Blues All-Stars.
Carey Bell zmarł na atak serca 6 maja 2007.
Dyskografia Carey Bell nagrał następujące albumy: Carey Bell's Blues Harp Last Night Heartaches and Pains Son of a Gun Harpslinger Dynasty! Mellow Down Easy Harpmaster Goin' on Main Street Carey Bell's Blues Harp Deep Down Good Luck Man Brought up the Hard Way
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia na bluesharp.ca
Kategoria:Amerykańscy harmonijkarze Kategoria:Amerykańscy muzycy bluesowi Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2007