Dżazirat Fajlaka, Fajlaka, Faylakah (, arab. جزيرة فيلكا lub فيلكا czyt. Fēlaka, w dialekcie kuwejckim języka arabskiego wyspę nazywa się ) – wyspa położona na Zatoce Perskiej, należąca do Kuwejtu, a konkretniej do Prowincji Stołecznej, znajdująca się około 15 km na wschód od zatoki Dżun al-Kuwajt. Wyspa ma 12 km długości i 6 km szerokości oraz powierzchnię w zależności od źródeł 43 km² lub 39 km². Jedyną miejscowością na wyspie jest Az-Zaur. Wyspę zamieszkuje 147 osób (2011). Na wyspie przy pomocy nawadniania uprawia się warzywa, zwłaszcza melony, a także łowi ryby.
Historia Dilmun i Mezopotamczycy Pierwsze ślady osadnictwa na Fajlace sięgają epoki brązu. Wyspa zamieszkana była przez lud tzw. cywilizacji DilmunDilmun, w: Black J., Green A., Słownik..., s. 60-61.Dilmun, w: Bryce T., The Routledge Handbook..., s. 196-198.Bahrain, w: Bienkowski P, Millard A. (ed.), Dictionary..., s. 45. (z Fajlaką identyfikuje się wyspę znaną wtedy jako Agarum, Agaru lub Akarum), zaś ok. 2000 lat p.n.e. zasiedlili ją kolonizatorzy z Mezopotamii - Sumerowie z Ur prowadzili tu działalność kupiecką. Po upadku cywilizacji Dilmun wyspę zasiedlili Kasyci i kontrolowała ją kasycka dynastia, a w czasach panowania Nabuchodonozora II wyspę posiadała Babilonia. Sam Nabuchodonozor II posiadał na wyspie pałac i świątynię.
Grecy i Achemenidzi Później wyspę zamieszkali starożytni Grecy, prawdopodobnie pierwszym Grekiem który ją odwiedził był Nearchos. Według Strabona i Flawiusza Arriana Aleksander Wielki nadał wyspie nazwę Failaka Ikaros bo przypominała mu ona wyspę o podobnym kształcie w archipelagu Wysp Egejskich. Ikaros było również nazwą miasta na FajlaceJ. Hansamans, Charax and the Karkhen, Iranica Antiquitua 7 (1967) page 21-58. W czasach hellenistycznych grecka mitologia mieszała się z lokalnymi wierzeniami tworząc synkretyczną religięhttp://science.org.ge/newsite/bnas/t11-n4/27_Makharadze.pdf. Na wyspie znajdowała się świątynia Artemidy. Przez pewien okres czasu wyspa znajdowała się pod wpływem Imperium Achemenidów.
Nestorianie We wczesnym średniowieczu (V–IX w.) wyspa zasiedlona została przez chrześcijańskich kolonizatorów (nestorian) migrujących z obszaru Syrii. Wyspa stanowiła ogniwo na szlaku handlowym łączącym Daleki Wschód z Bizancjum. Nestorianie wybudowali wiele farm, wiosek i 2 duże kościoły, w rejonie Al-Qusur wybudowali rozległą osadę typu miejskiego z bazyliką, kościołem i klasztorem. Ostatecznie małe farmy i wioski zostały opuszczone.
Współczesność Ze względu na liczne stanowiska archeologiczne Fajlaka od lat 60. XX w. jest terenem działalności szeregu misji archeologicznych, m.in. duńskiej, gruzińskiej, francuskiej, włoskiej i słowackiej. W 2013 roku badania rozpoczęła Kuwejcko–Polska Misja Archeologiczna (ang. Kuwaiti–Polish Archaeological Mission, w skrócie KPAM). W ramach ekspedycji zaczętoo prowadzić wykopaliska archeologiczne na stanowisku Charajb el-Deszt, a także badania podwodne i prospekcja terenowa wzdłuż wybrzeża wyspy.
Podczas I wojny w Zatoce Perskiej wyspa była okupowana przez wojska irackie, które założyły na wyspie bazę wojskową, podczas gdy ludność cywilna została z niej wysiedlona. 3 sierpnia 1990 roku na wyspie stoczyła się bitwa między żołnierzami kuwejckimi a irackimi, wygrana przez tych drugich. W 1991 wojska irackie za pomocą bombardowań i wojny psychologicznej zmuszono do poddania się.
Po wojnie Fajlaka została oczyszczona z min, ale do pewnego stopnia nadal jest wykorzystywana przez wojsko. Mimo to po założeniu na niej kurortu zaczęła stawać się popularnym miejscem do wypoczynku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wyspy Kuwejtu Kategoria:Wyspy Zatoki Perskiej Kategoria:Turystyka w Kuwejcie