Hydrornis – rodzaj ptaków z rodziny kurtaczków (Pittidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji.
Morfologia Długość ciała 16–29 cm; masa ciała 56–202 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1837 roku angielski etnolog i przyrodnik Brian Houghton Hodgson w artykule poświęconym trzem nowym rodzajom lub podrodzajom drozdopodobnych ptaków, opublikowanym w czasopiśmie „The journal of the Asiatic Society of Bengal”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) kurtaczek modrokarkowy (H. nipalensis). Jednak nazwa – Paludicola – którą Hodgson nadał nowemu rodzajowi, okazała się młodszym homonimem rodzaju płazów opisanego w 1830 roku, dlatego w 1843 roku angielski zoolog Edward Blyth nadał rodzajowi ptaków nową nazwę – Hydrornis.
Etymologia Paludicola: ‘mieszkaniec bagna’, od palus, paludis ‘bagno, mokradło’; -cola ‘mieszkaniec’, od colere ‘mieszkać’. Hydrornis: hudro- ‘wodny’, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos ‘woda’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Heleornis: gr. ἑλος helos, ἑλεος heleos ‘bagno’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Eucichla: gr. ευ eu ‘ładny, piękny’; κιχλη kikhlē ‘drozd’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Pitta elegans . Gigantipitta: łac. gigas, gigantis ‘olbrzymi’, od gr. γιγα gigas, γιγαντος gigantos ‘olbrzymi’; rodzaj Pitta (kurtaczek). Gatunek typowy: Bonaparte wymienił kilka gatunków – Myiothera caerulea , Pitta cyanea , Paludicola nipalensis i Pitta maxima – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Myiothera caerulea . Iridipitta: gr. ιρις iris, ιριδος iridos ‘tęcza’; rodzaj Pitta (kurtaczek). Gatunek typowy: Bonaparte wymienił dwa gatunki – Pitta baudii i Pitta iris – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Pitta baudii . Merulanthus: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Merula (drozd) oraz Anthus (świergotek). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pitta phayrei . Anthocincla: Rodzaj Anthus (świergotek); łac. cinclus ‘drozd’, od gr. κιγκλος kinklos ‘mały, niezidentyfikowany przybrzeżny ptak’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pitta phayrei . Leucopitta: gr. λευκος leukos ‘biały’; rodzaj Pitta (kurtaczek). Gatunek typowy: Elliot wymienił dwa gatunki – Pitta cyanea i Pitta maxima – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Pitta cyanea . Insignipitta: łac. insignis ‘godny uwagi’, od in ‘w kierunku’; signum ‘znak, wskazówka’; rodzaj Pitta (kurtaczek). Gatunek typowy: Elliot wymienił dwa gatunki – Pitta elliotii i Pitta Gurneyi – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Pitta elliotii . Ornatipitta: łac. ornatus ‘strojny’, od ornare ‘stroić’; rodzaj Pitta (kurtaczek). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Turdus guajanus .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Hydrornis phayrei – kurtaczek uszaty Hydrornis caerulea – kurtaczek olbrzymi Hydrornis schneideri – kurtaczek rdzawogłowy Hydrornis oatesi – kurtaczek rudy Hydrornis soror – kurtaczek niebieskorzytny Hydrornis nipalensis – kurtaczek modrokarkowy Hydrornis cyanea – kurtaczek niebieski Hydrornis gurneyi – kurtaczek czarnobrzuchy Hydrornis elliotii – kurtaczek prążkowany Hydrornis baudii – kurtaczek modrogłowy Hydrornis irena – kurtaczek malajski Hydrornis guajanus – kurtaczek prążkobrzuchy Hydrornis schwaneri – kurtaczek złotawy
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Kurtaczki Kategoria:Taksony opisane przez Edwarda Blytha