Pułk Lekki Hetmana Wielkiego Koronnego – oddział jazdy Armii Koronnej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich i pancernych. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
W 1699 sejm zwyczajny pacyfikacyjny uchwalił przejście wojska na stopę pokojową. Jazda polska liczyła: 1360 husarzy, 4828 pancernych, 650 wołochów i 900 arkebuzerów. Zgodnie z komputem pułk posiadał wtedy 2 chorągwie pancerne i 8 chorągwi jazdy lekkiej; razem 480 koni.
W związku z rozpoczynającą sie wielką wojną północną, w organizacji jazdy narodowego zaciągu zaszły pewne zmiany. W 1703 w strukturze pułku znajdowało się 8 chorągwi lekkich – razem 640 koni.
Struktura organizacyjna W 1699
Pancerni jedna chorągiew – 100 koni jedna chorągiew – 30 koni Jazda lekka jedna chorągiew – 60 koni jedna chorągiew – 50 koni sześć chorągwi po 40 koni Razem w pułku: 10 chorągwi − 480 koni
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
Kategoria:Oddziały jazdy lekkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki koronne w dobie wojny północnej Kategoria:Pułki autoramentu narodowego