Partia Pokucka – doraźnie zorganizowany w zimie 1701–1702 oddział wojskowy.
Charakterystyka Dowódcą partii został mianowany regimentarz Stefan Zahorowski – stolnik nowogrodzki. Jego zadaniem było zapewnić przydzielonym chorągwiom właściwe warunki bytowe na leżach zimowych.
Partia, ta liczyła 16 chorągwi pancernych w sile 950 koni i jedną chorągiew wołoską liczącą 50 koni. Rozmieszczona była na terenie Pokucia z kwaterą dowódcy w Rakowcu.
Skład i rozmieszczenie partii Chorągwie: Chorągiew pancerna wojewody sandamierskiega St. Bidzińskiega chorągiew pancerna woj. kaliskiego F. Lipskiego chorągiew pancerna woj. lubelskiego St. Tarły - 50 chorągiew pancerna kasztelana kijowskiego M. Kossakowskiego chorągiew pancerna kasztelana lubaczewskiego M. Liniewskiego chorągiew pancerna łowczego litewskiego chorągiew pancerna starosty stężyckiego chorągiew pancerna starosty radomskiego chorągiew pancerna starosty nowomiejskiego chorągiew pancerna starosty czerkaskiego chorągiew pancerna starosty parczewskiego chorągiew wołoska Turkuła chorągiew pancerna wojewody podolskiego Dzieduszyckiego chorągiew pancerna biskupa lwowskiego chorągiew pancerna Zahorowskiego chorągiew pancerna cześnika halickiego Kalinowskiego chorągiew pancerna podstolego bracławskiego Kalinowskiego
Przypisy
Bibliografia Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
Kategoria:Partie (wojsko) I Rzeczypospolitej