Sara (arab. صرعة) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 13 lipca 1948.

Położenie Sara leżała na zboczach wzgórza w północnej części Judei, w odległości około 17 kilometrów na zachód od Jerozolimy. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 4 967 ha. We wsi mieszkało wówczas 340 osób.

własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 4 964 Żydzi 0 publiczne 3 Razem 4 967

Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 115 0 uprawy nawadniane 194 0 uprawy zbóż 2 979 0 nieużytki 1 778 0 zabudowane 16 0

Historia thumb|left|160px|Wieś Sara przed 1920 Najwcześniejsze wzmianki o osadzie nazywanej Sur'a lub Sorea pochodzą ze starożytnych egipskich listów z Amarna. W czasach panowania rzymskiego nazywano ją Sarea. Z tamtego okresu zachowały się pozostałości jednej z dwóch świątyń. W 1596 we wsi mieszkało 94 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, hodowli kóz i uli.

W okresie panowania Brytyjczyków Sara była małą wsią. We wsi był jeden meczet.

Podczas wojny domowej w Palestynie arabskie milicje działające ze wsi Sary atakowały żydowskie konwoje do Jerozolimy, paraliżując komunikację w tym rejonie. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 do wsi przybyli pochodzący z Egiptu arabscy ochotnicy, będący członkami Bractwa Muzułmańskiego. Być może byli wśród nich także regularni egipscy żołnierze. Gdy w pobliżu wybudowano Drogę Birmańską, ich sąsiedztwo stwarzało poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa żydowskich transportów. Z tego powodu podczas operacji Danny w nocy z 12 na 13 lipca 1948 wieś zajęli izraelscy żołnierze. Mieszkańcy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów. Następnie wyburzono prawie wszystkie domy.

Miejsce obecnie Na terenach wioski Sara w 1950 powstał moszaw Tarum.

Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Sara: „Na całym terenie wśród drzew są rozrzucone żelazne dźwigary i kamienny gruz. Na płaskim kamieniu zachował się arabski werset z Koranu, noszący datę AH 1355 (1936). Po zachodniej stronie stoi grobowiec z grobami dwóch lokalnych nauczycieli religijnych. Dolina po stronie północno-wschodniej jest porośnięta figami, migdałami i cyprysami”.

Przypisy

Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)