thumb|150 px|Herb von Promnitz Promnitzowie – dolnośląski ród szlachecki herbu własnego. Historia Według Josefa Pilnačka (1883–1952) pochodzili ze Śląska z miejscowości Promnice. Według Jana Sinapiusa (1667–1725) i (1839-1903) byli z w Miśni a na Śląsk mieli przybyć w XIII w.J. Pilnaček, T. III s. 898-890Blażek T. II s. 94-95, T. III s. 38, T. IV s. 61 Siedzibami rodowymi były Wichów, Lasocin oraz Dzietrzychowice koło Kożuchowa w księstwie głogowskim. Pierwszą znaną historyczną postacią był Sigismund von Promnitz, który zmarł w roku 1444. Jego wnuk Johann Sinapius: Schlesische Curiositäten, Bd. I. Leipzig 1720, s. 96 Baltazar von Promnitz w roku 1539 został biskupem wrocławskim. Nabył kilka majątków, m.in. wolne państwa stanowe: Pszczynę na Górnym Śląsku i Żary w Łużycach Dolnych.

Bratankowie biskupa Baltazara: Stanisław i Karol wraz z kuzynem Zygfrydem otrzymali w 1559 roku tytuły baronów czeskich (Freiherr). Zygmunt Zygfryd (wnuk Zygfryda) otrzymał tytuł czeskiego hrabiego (Graff), a później został mianowany hrabią Rzeszy Niemieckiej (Reichsgraf). Był założycielem tzw. linii hrabiowskiej.

Linia baronowska – potomkowie Karola i Stanisława – wygasła pod koniec XVII wieku. Linia hrabiowska wygasła w 1785 roku na hrabim Janie Erdmanie von Promnitzu (urodzonym w 1719).

Sarkofagi z kościoła Wszystkich Świętych w Pszczynie Trzynastu członków rodu znalazło miejsce wiecznego spoczynku w krypcie grobowej kościoła farnego w Pszczynie.

Od Piastów do Promnitzów Żoną Henryka Anzelma von Promnitza (zm. 1622), pana Pszczyny była Zofia von Kurzbach a teściową księżniczka legnicka Helena (zm. 1583), córka ks. Fryderyka III.

Jan (Johann IV) Kurzbach 1) (zm. 18 V 1549) Anna Zborowska2) Fryderyk III, ks. legnicki i brzeski (1520–1570)(22 II 1520 – 15 XII 1570) ks. Katarzyna Meklemburska3) (1518–1581)(14 IV 1518 – 17 XI 1581)                  Zygmunt (Sigismund VI) Kurzbach (1547–1579)(31 XII 1579) Helena (1546–1583)6 IV 1583)          

Henryk Anzelm von Promnitz (1564–1622)(26 XI 1564 – 24 III 1622)OO   20 I 1590 Zofia(1572–po 1605)                                                             Urszula Benigna  Anna Zofia4) (zm. 1624)  Zygmunt Zygfryd von Promnitz (1595–1654)5)(17 VII 1595–30 VI 1654) Klara Euzebia (zm. 22 X 1627)  Polyksena Elżbieta6) (1599–1650)                     Henryk Krystian  Maksymilian (zm. 1624)  Bibiana  (1605–1632)(2 I 1605 – 12 II 1632)  Erdmann I Promnitz (1631–1664) ↑ syn Zygmunta Zygfryda ↑ Eleonore von Racknitz(1636–1679)                     Balthasar von Promnitz (1656–1703) Emilie Agnes von Reuß-Schleiz(1667–1729)                      Erdmann II von Promnitz(1683–1745) Pan Milicza i Żmigrodu Siostra banity Samuela Zborowskiego Córka ks. meklemburskiego Henryka V Żona Adama Jana Męczyńskiego Pan Pszczyny, Żar i Trzebiela Żona Hansa von Pücklera

Od Anhaltów przez Promnitzów do Hochbergów Ostatni z rodu Promnitzów, Jan Erdmann (1719-1785), przekazał ziemię pszczyńską swemu siostrzeńcowi z rodu Anhalt-Köthen, Fryderykowi Erdmannowi (1731-1797). Kolejni właściciele Pszczyny z rodu Anhaltów władali tutejszymi majątkami do połowy XIX w. W 1846 r. ostatni z rodu, książę Henryk von Anhalt-Köthen (1778–1847), oddał ziemię pszczyńską swemu siostrzeńcowi, księciu Janowi Henrykowi X von Hochberg (1806–1855) z potężnego rodu magnackiego Hochbergów.

Emanuel Lebrecht Anhalt-Köthen(1671–1704)Rodzice Emanuel von Anhalt-Köthen (1631-1670) Anna Eleonore zu Stolberg-Wernigerode (1651–1690)Gisela Agnes von Rath(1669–1740) Erdmann II Promnitz(1683-1745) Anna Maria von Sachsen-Weißenfels(1683-1731)             August Ludwig von Anhalt-Köthen(1697-1755) Christine Johanna Emilie Promnitz(1708–1732)          

Fryderyk Erdmann Anhalt-Köthen(1731-1797) Luise Ferdinande zu Stolberg-Wernigerode(1744-1784)        Anna Emilie von Pleß (1770–1830)Jan Henryk VI von Hochberg-Fürstenstein (1768–1833)            Jan Henryk X von Hochberg (1806–1855)

Galeria

Zobacz Pałac myśliwski w Promnicach

Literatura Hans Friedrich von Ehrenkrook: Ahnenreihen aus allen deutschen Gauen, t. 1. Görlitz: Verlag für Sippenforschung und Wappenkunde C. A. Starke 1928. Heinrich Graf von Brühl und die Herrschaft Forst-Pförten, wyd. Brandenburgisches Textilmuseum Forst (Lausitz) 2003. Tomasz Jaworski, Sylwia Kocioł (red. nauk.): Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc. Zielonogórskie Studia Łużyckie, t. 7. Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego 2011. . Prof. dr Ernst Heinrich Kneschke (red.): Neues allgemeines Deutsches Adels-Lexicon im Verein mit mehreren Historikern, t. 7, Leipzig 1867. Piotr Kowalski: Wpływ Promnitzów na rozwój gospodarki leśnej na terenie pogranicza śląsko-łużyckiego w XVII-XVIII wieku. [w:] Tomasz Jaworski, Sylwia Kocioł (red. nauk.): Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc. Zielonogórskie Studia Łużyckie, t. 7. Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego 2011, s. 117-125. . Piotr Kowalski, Izabela Taraszczuk: Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc. [w:] "Przegląd Zachodni. Czasopismo Instytutu Zachodniego w Poznaniu". Poznań: Instytut Zachodni 2010, Nr 1(334)/2010, s. 296-298, ISSN 0033-2437 (sprawozdanie z konferencji naukowej „Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc” zorg. przez Instytut Historii (Uniwersytet Zielonogórski) i Urząd Miasta Żary w Żarach w dn. 22.10.2009 r.). Hans Erich Kubach, Joachim Seeger, Wilhelm Jung: Die Kunstdenkmäler des Kreises Sorau und der Stadt Forst. Cykl: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, hrsg. vom Brandenburgischen Provinzialverband unter der Schriftleitung von Heinrich Jerchel. Berlin: Deutscher Kunstverlag 1939. Johann Samuel Magnus: Historische Beschreibung der Hoch-Reichs-Gräfflichen Promnitzschen Residentz-Stadt Sorau in Niederlausitz, Und Deroselben Regenten Kirchen- und Regiment-Sachen, Wie auch Gelehrten Leuthen Und Sonderbahren Begebenheiten. Leipzig 1710. Marcin Maciejewski: Tytulatura rodu von Promnitz z linii żarskiej w XVI-XVIII wieku w świetle rękopisów i starodruków. [w:] "Studia Zachodnie" 2016, t. 18. ISSN 1428-0663 Ekkehart Neumann-Reppert: Die Familie von Promnitz. Jerzy Polak: Erdmann II Promnitz. Wolny pan na Pszczynie i Żarach (1683-1745). Pszczyna 1996. . Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln, Neue Folge Bd. XIX. Zwischen Weser und Oder. Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann 2000. . Johann Sinapius: Schlesische Curiositäten, Bd. I. Leipzig 1720, S. 95-109. Johann Sinapius: Schlesische Curiositäten, Bd. II. Leipzig 1728. Wojciech Strzyżewski: Herby rodziny von Promnitzów. [w:] Tomasz Jaworski, Sylwia Kocioł (red. nauk.): Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc. Zielonogórskie Studia Łużyckie, t. 7. Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego 2011, s. 31-37. . Izabela Taraszczuk: Obraz rodu Promnitzów w literaturze pięknej. [w:] Tomasz Jaworski, Sylwia Kocioł (red. nauk.): Promnitzowie w dziejach Śląska i Łużyc. Zielonogórskie Studia Łużyckie, t. 7. Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego 2011, s. 187-210. . Johann Gottlob Worbs: Geschichte der Herrschaften Sorau und Triebel. Sorau: Rauert 1826.

Przypisy

Linki zewnętrzne Zamek Bibersteinów i Pałac Promnitzów w Żarach

http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=11134&dirids=1 Die Kunstdenkmäler des Kreises Sorau und der Stadt Forst na stronie Zielonogórskiej Biblioteki Cyfrowej http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=9274&from=FBC Johann Samuel Magnus na stronie Zielonogórskiej Biblioteki Cyfrowej

!