Kaciaryna Kamocka (; ur. 22 czerwca 1963 w Mińsku) – białoruska śpiewaczka tworząca w stylu bard-rock i rock; związana z grupą muzyczną Nowaje Nieba, ale też zaangażowana w inne projekty muzyczne; śpiewa utwory z przesłaniem filozoficznym i społecznym, poezję śpiewaną.
Życiorys Urodziła się 22 czerwca 1963 w Mińsku, w Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1985 roku ukończyła studia na Wydziale Historii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego, w 1989 roku – aspiranturę na tym samym wydziale. Pod koniec lat 80. zajęła się twórczością muzyczną, wykonując w duecie ze swym ówczesnym mężem Alaksandrem Kamockim piosenki o charakterze bardowskim. W 1991 roku podjęła współpracę z grupą muzyczną Nowaje Nieba. Jej podstawowym stylem stał się wówczas mainstream muzyki rockowej z filozoficzno-społecznym przesłaniem. Od początku XXI wieku projekt ten istnieje w wariancie akustycznym. W latach 1994–1995 tworzyła i prowadziła program muzyczny PraRok na antenie mińskiego kanału telewizyjnego 8 kanał. W latach 1995–1996 realizowała ten sam program w informacyjno-muzycznym białoruskim radiu 101,2. W 1997 roku uczestniczyła w tworzeniu projektu muzycznego Narodny Albom.
Twórczość Dyskografia Kaciaryny Kamockiej to przede wszystkim płyty wydane przez grupę Nowaje Nieba. Jej piosenki pojawiły się także w wielu składankach, m.in.: Kotka (składanka Wolnyja tancy: nowaja alternatywa, wyd. BMAgroup, 2000); Biełaja lebiedź, Son u tramwai (składanka Wolnyja tancy: słuchaj swajo, wyd. BMAgroup, 1999); U niebie źniczawańniau (składanka Hienerały ajczynnaha roku, wyd. BMAgroup, 2004); Maja kraina (składanka demonstracyjna Belarusian Red Book. Music of Belarus, Niemcy, 2006).
W jej repertuarze występują też piosenki, których słowami są wiersze współczesnych białoruskich poetów. Są to m.in.: Szostaje padarożża (słowa Ihar Babkou), Son u tramwai (słowa Adam Hłobus), Biełaja lebiedź (słowa Anatol Sys), Maja kraina (słowa Michaił Aniempadystau). Wystąpiła też w szeregu klipów muzycznych. Były to: Dom (reż. Anatol Wieczar), Spynilisia na darozie (reż. Anatol Wieczar), Nieba mianaje koler (reż. Anatol Wieczar), Cepeliny (reż. U. Markiewicz), Maja kraina.
Występy Kaciaryna Kamocka wielokrotnie występowała na różnych imprezach na Białorusi, Ukrainie, Francji, Danii („Roskild”, 1993), Litwie, Wielkiej Brytanii. W Polsce występowała m.in. na festiwalu białoruskiej muzyki „Basowiszcza” i na koncercie „Solidarni z Białorusią” w Warszawie w 2006 roku.
Nagrody Rok-karona w nominacji Rok-kniazouna w 1994 i 1995 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Historii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Białoruscy kompozytorzy Kategoria:Białoruskie wokalistki Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Wykonawcy poezji śpiewanej i piosenki literackiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku