Reakcja Boscha (metoda Boscha) – reakcja chemiczna dwutlenku węgla z wodorem dająca jako produkty węgiel i wodę. Reaktory, w których reakcja ta zachodzi, są rozwijane jako potencjalne urządzenia do usuwania dwutlenku węgla i uzyskiwania wody w pojazdach kosmicznych:
W rzeczywistości jest to kombinacja 3 reakcji:
Do reakcji można stosować różne katalizatory, z których najlepsze rezultaty uzyskuje się dla wełny stalowej. Największą zaletą metody jest całkowity odzysk tlenu
Początkowo proces prowadzono w temperaturze i ciśnieniu 2 atm, a konwersja wynosiła zaledwie 6–7%. Problemem jest też dezaktywacja katalizatora i zatykanie układu przez wydzielający się węgiel. Wykorzystanie dwóch szeregowo połączonych reaktorów, pracujących w różnych warunkach, pozwoliło na obniżenie temperatury i podniesienie wydajności oraz zmniejszyło problem związany z osadzaniem się węgla.
NASA rozpoczęła badania potencjalnego wykorzystania reakcji Boscha na początku lat 60. W latach 90. przeprowadzono testy w celu wyłonienia systemu dla projektowanej stacji kosmicznej Freedom, jednak wybrano wówczas reaktor oparty na reakcji Sabatiera, która wprawdzie daje odzysk tylko połowy tlenu, ale jest prostsza i była lepiej dopracowana.
Przypisy
Boscha, reakcja