thumb|240px|Grób chemika Jana Świderskiego na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Jan Świderski (ur. 15 grudnia 1904 w Łowiczu, zm. 7 lutego 1988 w Warszawie) – polski chemik, prof. dr hab., badacz cukrów, substancji o działaniu fizjologicznym i barwników uczulających do emulsji fotograficznych (sensybilizatory).

Życiorys Jan Świderski ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1932 roku, w roku 1936 na tej samej uczelni uzyskał doktorat, a w roku 1945 – habilitację. Był wieloletnim pracownikiem Uniwersytetu: w latach 1945–1947 adiunktem, w 1947 roku – zastępcą profesora, a od roku 1947 profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Farmaceutycznym i Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym (potem na Wydziale Chemii). Pełnił m.in. funkcję prodziekana Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego (1953–1954) i dziekana Wydziału Chemii (1956–1969), a w latach 1953–1956 był prorektorem uczelni. Kierował Katedrą Chemii Organicznej i Pracownią Węglowodanów. Był też pracownikiem Akademii Medycznej w Warszawie (od 1950 roku). W latach 60. był kierownikiem Katedry Chemii Organicznej Wydziału Farmacji Akademii Medycznej w Warszawie, który mieścił się na kampusie Lindleya przy ul. Oczki 3. W latach 1951–1960 pełnił obowiązki doradcy ministra zdrowia ds. nauki.

Był autorem podręczników akademickich dotyczących chemii organicznej oraz nauczycielem i wychowawcą wielu polskich chemików. Był promotorem 9 prac doktorskich (m.in. Anny Piskorskiej-Chlebowskiej) i patronował 3 przewodom habilitacyjnym. Od 1933 roku należał do Polskiego Towarzystwa Chemicznego, którego w latach 50. był wiceprezesem.

Niektóre publikacje

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951, za wybitną działalność naukową w dziedzinie medycyny). Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) s. 1569 Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”

Był też laureatem nagrody Ministra Szkolnictwa Wyższego I stopnia w 1964 roku.

Życie rodzinne Jan Świderski był synem Tomasza, administratora majątku rodziny Ostrowskich na Podlasiu, i Bronisławy z Bańkowskich. W 1933 roku ożenił się z Marią Modzelewską (1904–1984), również chemiczką. Mieli córkę Bożenę (ur. w 1938).

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera 14, rząd 3, grób 16).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Łowiczu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1988