Studniczek, nifargus (Niphargus) – rodzaj żyjących w wodach podziemnych skorupiaków z rzędu obunogów. Ciało przezroczyste lub śnieżnobiałe. Oczy zupełnie zanikły lub zachowały się szczątkowo. Czułki niezbyt długie, ostatnia para odnóży odwłokowych mocno wydłużona, rozgałęziona na dwie części i wygięta ku górze, płytka ogonowa częściowo rozszczepiona. Żyjące w Polsce gatunki mają ok. 1 cm długości ciała.
Studniczki występują w różnych rodzajach naturalnych wód podziemnych – jaskiniowych strumieniach, rzekach i jeziorkach oraz żyłach wodnych. Spotkać je można jednak też w głębokich studniach, na dnie dużych, głębokich górskich jezior oligotroficznych i w części osłoniętych źródeł, a nawet w kałużach, mających połączenie z wodami podziemnymi. Ponad 50 gatunków studniczków zamieszkuje głównie Europę Południową i Środkową – szczególnie Bałkany, a także przylegające rejony Azji. Z Polski znane są co najmniej 4 gatunki. Spotyka się je w Tatrach, Beskidach i Sudetach. Studniczki, podobnie jak prapierścienice jaskiniowe, najpewniej są w Polsce pozostałością fauny ostatniego morza zalewającego część kraju, istniejącego w miocenie.
Gatunki Gatunki występujące w Polsce studniczek podziemny, skorupiak studzienny (Niphargus aquilex) studniczek tatrzański (Niphargus tatrensis) studniczek, kiełż podziemny (Niphargus puteanus) Niphragus arndti – obecnie Niphragellus arndti
Do studniczków w szerszym rozumieniu (w polskich wodach podziemnych odnotowano 6 gatunków obunogów) zalicza się również, prócz rodzaju Niphargellus, rodzaj Synurella o wyraźnie widocznych oczach. W Polsce znany jest 1 gatunek należący do niego: Synurella ambulans – zamieszkuje także wody powierzchniowe
Przypisy
Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20111021103738/http://www.tpn.pl/pl/poznaj/wody/news/138/Zycie-tatrzanskich-wod-
Kategoria:Obunogi