Puchar Trzech Narodów 2002 (2002 Tri Nations Series) – siódma edycja Pucharu Trzech Narodów, corocznego turnieju w rugby union rozgrywanego pomiędzy zrzeszonymi w SANZAR trzema najlepszymi zespołami narodowymi półkuli południowej – Australii, Nowej Zelandii i RPA. Turniej odbywał się systemem kołowym pomiędzy 13 lipca a 17 sierpnia 2002.
W inauguracyjnym meczu turnieju widzowie na Jade Stadium nie zobaczyli żadnego przyłożenia, a drużyny Nowej Zelandii i Australii borykały się z trudnymi warunkami atmosferycznymi, z których lepiej wyszli zawodnicy All Blacks. Nowozelandczycy umocnili się na prowadzeniu w tabeli dzięki bonusowemu zwycięstwu w meczu przeciwko Springboks.
Zawodnikom z RPA nie udało się wygrać również kolejnego spotkania, tym razem z Australijczykami, pomimo pościgu od stanu 24:3, kiedy to zdobyli cztery przyłożenia z rzędu, na które Wallabies odpowiedzieli tylko trzema karnymi. W trakcie meczu wywiązała się bójka, w wyniku której dwóch Australijczyków otrzymało żółte kartki, tak jak i południowoafrykański sprawca całego zamieszania. Już w doliczonym czasie gry australijski kapitan, George Gregan, mając do dyspozycji karnego, który pozbawiłby Springboks bonusowego punktu, podyktował wznowienie gry w formacji młyna – decyzja okazała się słuszna, gdyż Chris Latham zdobył czwarte, dające bonusowy punkt, przyłożenie.
Kolejny mecz decydował o Bledisloe Cup – w obecności blisko osiemdziesięciu tysięcy kibiców zgromadzonych na Telstra Stadium Australijczycy w stylu, który prezentowali od kilku sezonów, w ostatniej akcji rozstrzygnęli mecz na swoją korzyść, jednocześnie broniąc tego trofeum. Jeszcze w 71 minucie to All Blacks prowadzili 8:14, jednak atak Wallabies zaowocował akcją za pięć punktów. Ironicznie, dającego wygraną celnego karnego Matt Burke wykonanał z tego samego miejsca, co nieudane podwyższenie kilka minut wcześniej.
Ostatnie dwa mecze turnieju odbyły się w Południowej Afryce. W pierwszym z nich gospodarze podejmowali Nowozelandczyków. W wyrównanym meczu, w którym padło sześć przyłożeń, górą ostatecznie byli All Blacks, jednakże wynik został ustalony dopiero w 72 minucie, przez większość spotkania oscylując w okolicach remisu. Emocje sportowe przyćmił jednak incydent tuż po rozpoczęciu drugiej połowy spotkania – na boisko wtargnął jeden z kibiców atakując sędziego głównego. Dzięki interwencji graczy (m.in. Richiego McCaw) napastnik został unieszkodliwiony, jednak irlandzki arbiter, Dave McHugh, wskutek ataku został kontuzjowany i nie mógł kontynuować sędziowania tego meczu, w czym zastąpił go Anglik, Chris White.
Tytuł był na szali do ostatniego spotkania – Australijczycy mieli szansę na końcowy triumf, warunkiem było bonusowe zwycięstwo nad RPA, dodatkowo różnicą przynajmniej 26 punktów. Wallabies dobrze zaczęli spotkanie, kopiąc trzy karne z rzędu, kolejne 26 punktów zdobyli jednak gospodarze. Próbując bronić korzystnego wyniku, pozwolili jednak odrodzić się Australijczykom, którzy zdobywając trzy przyłożenia i punkty z karnego wyszli na prowadzenie 26:31. Zwycięstwo Wallabies wydawało się więc przesądzone, gdyż gospodarze kończyli spotkanie w czternastu – za czerwoną kartkę w 70 minucie z boiska został bowiem usunięty Marius Joubert. Przyłożenie Springboks już w doliczonym czasie gry doprowadziło do remisu, a jego zdobywca, Werner Greeff, dołożył kolejne dwa punkty z podwyższenia. Wynik ten oznaczał, że reprezentanci RPA nie zakończyli turnieju z zerowym dorobkiem zwycięstw, a jednocześnie pierwszy od 1999 roku tytuł przypadł reprezentacji Nowej Zelandii.
Tabela Pozycja Zespół Mecze Punkty Punkty bonusowe Tabela punktowa Rozegrane Wygrane Remisy Przegrane Zdobyte Stracone Różnica143019765+32315242029186+531134103103140-3737
Mecze
Przypisy
2002 Kategoria:2002 w rugby union Kategoria:2002 w Australii Kategoria:2002 w Nowej Zelandii Kategoria:2002 w Południowej Afryce