Wincenty Paweł Aniołkowski ps. Anatol, Wiktor Piotrowicz Uspieński, Wesoły, Witek, Wit, Jan Zaremba, Kolejarz (ur. 22 marca 1891 w Warszawie, zm. przypuszczalnie 1942 w ZSRR) – działacz komunistyczny, uczestnik rewolucji październikowej, od 1930 do 1932 członek KC KPP.
Życiorys Syn robotnika Jana Karolczyka, uczestnika powstania styczniowego, używającego później nazwiska Aniołkowski. Po skończeniu trzech klas szkoły powszechnej praktykował w fabryce wyrobów metalowych i emaliowanych, później pracował przy budowie mostu kolejowego, a od 1907 terminował w ślusarstwie. Od 1910 członek SDKPiL, od 1911 członek Zarządu Dzielnicowego SDKPiL na Pradze. Od 1912 służył w armii rosyjskiej, w artylerii. Podczas rewolucji lutowej 1917 został sekretarzem żołnierskiego komitetu baterii, a potem członkiem komitetu brygady. Podczas rewolucji październikowej był członkiem rewolucyjnego komitetu baterii i zastępcą dowódcy baterii.
Pod koniec sierpnia 1918 powrócił do kraju i został członkiem komitetu robotniczego w warsztatach kolejowych na Bródnie, w których wówczas pracował. Od 11 listopada 1918 do 1 lipca 1919 był delegatem do Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych (WDRD). W grudniu 1918, po połączeniu SDKPiL i PPS-Lewicy, został członkiem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPRP). Od maja 1919 w Centralnym Wydziale Kolejowym KC KPRP. Był organizatorem i pierwszym sekretarzem Komitetu Dzielnicowego partii na Bródnie. Jesienią 1922 na polecenie władz KPRP brał udział w akcji wyborczej do Sejmu w Zagłębiu Dąbrowskim. W 1924 był członkiem Komitetu Dzielnicowego KPRP, a w latach 1925–1928 Komitetu Warszawskiego KPP. W 1925 był delegatem fabrycznym w Zakładach Przemysłowo-Handlowych Paschalskiego. mały|Zdjęcia Wincentego Aniołkowskiego zrobione po aresztowaniu w Polsce Od maja 1928 do 1931 działał na Górnym Śląsku. W lipcu 1928 został aresztowany w Królewskiej Hucie wraz z członkami KC KPP Stanisławem Burzyńskim i Antonim Lipskim, w listopadzie zwolniony za kaucją. Następnie działał w Centralnym Wydziale Zawodowym KC KPP w sekcji kolejarzy. W 1929 uczestniczył w VI Plenum Rady Centralnej Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych. W tym samym roku został członkiem Sekretariatu KC KPP. W styczniu 1930 na VII Plenum KC KPP został wybrany do KC. W sierpniu 1930 brał udział w V Kongresie Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych w Moskwie i równocześnie w V Zjeździe KPP w Peterhofie. W 1931 współorganizował Lewicę Związkową w Warszawie. Od stycznia 1932 przez krótki czas działał w Gdańsku, następnie wyjechał do ZSRR, gdzie był majstrem w zakładach lotniczych w obwodzie moskiewskim. W lipcu 1937 został aresztowany przez NKWD i uwięziony. Zmarł w więzieniu prawdopodobnie w 1942. W 1956 został pośmiertnie zrehabilitowany.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978.
Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Polscy rewolucjoniści Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Polscy komuniści straceni w ramach czystek stalinowskich Kategoria:Członkowie KC KPP Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Członkowie KC KPP represjonowani w ZSRR Kategoria:Sekretarze Komitetów Dzielnicowych KPP Kategoria:Sekretarze Komitetów Miejskich KPP