Izaak – następca Kajumy, biskup Seleucji-Ktezyfonu, jak również Katolikosem-Patriarchą Wschodu. Jego pontyfikat zaczął się po abdykacji poprzednika. Został konsekrowany około 399 roku i swój urząd pełnił do 410 roku. Podobnie jak jego poprzednicy jest uznawany przez kościoły wywodzące się z Kościoła Wschodu, za jednego z tradycyjnych Patriarchów Wschodu.
Wzmianki o życiu Izaaka znajdują się w Chronicon Ecclesiasticum XIII wiecznego jakobickiego kronikarza Grzegorza Bar Hebraeusa i historiach kościelnych Kościoła Wschodu z XIIGismondi H., Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria II: Maris textus arabicus et versio Latina, Rzym, 1899 i XIV wiekuGismondi H., Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria I: Amri et Salibae Textus Rzym, 1896.
Życie W czasie pontyfikatu Izaaka doszło do znaczących wydarzeń w Kościele Wschodu takich jak synod w Seleucji-Ktezyfonie w 410 roku. Obecni na nim wschodni biskupi zadecydowali o przyjęciu postanowień soboru nicejskiego. Dokonano wówczas także reformy Kościoła Wschodniego, organizując jego diecezje na wzór kościoła rzymskiego i ustanawiając metropolie kościelne. Izaakowi, jako biskupowi Seleucji-Ktezyfonu przyznano prymat wśród wschodnich biskupów i uznano go "Wielkim Metropolitą".
Fragment Kroniki Bar Hebraeusa:
Przypisy
Bibliografia Bar Hebraeus, Chronicon Ecclesiasticum (edycja Jean-Baptiste Abbeloos i Thomas Josephus Lamy) Baum Wilhelm, Winkel Dietmar, The Church of the East: A Concise History, Routledge, 2003 Gismondi H., Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria II: Maris textus arabicus et versio Latina, Rzym, 1899
Zobacz też Lista patriarchów Kościoła Asyryjskiego
Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Duchowni Kościołów przedchalcedońskich