Alaktaga długoucha (Scarturus euphraticus) – gatunek ssaka z podrodziny alaktag (Allactaginae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).
Zasięg występowania Alaktaga długoucha występuje w zachodnio-południowej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku: S. euphraticus euphraticus – południowo-wschodnia Turcja, Irak na wschód od Eufratu i południowo-zachodni Iran; prawdopodobnie występuje w Syrii na wschód od Eufratu, środkowym i południowym Iraku na zachód od Eufratu, Kuwejcie i północnej Arabii Saudyjskiej. S. euphraticus caprimulga – Afganistan.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1881 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Scarturus euphraticus. Holotyp pochodził z Mezopotamii.
Taksopn ten wcześniej zaliczany był do rodzaju Allactaga, a później Paralactaga, który okazał się młodszym synonimem Scarturus. Filogenetycznie S. euphraticus należy do podrodzaju Paralactaga, będący gatunkiem siostrzanym kladu S. williamsi + S. aulacotis. Forma kivanci jest genetycznie identyczna z podgatunkiem nominatywnym; kivanci został opisany na podstawie porównania okazów z południowej Turcji z S. aulacotis z Syrii, a nie z prawdziwym S. euphraticus. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia Scarturus: skartēs „skoczek”, od σκιρταω skirtaō „skakać”; ουρα oura „ogon”. euphraticus: Eufrat, zachodnia Azja. caprimulga: „koza”, od caper, capri „kozioł”; mulgere „doić, wydoić”.
Morfologia Charakterystyczną cechą skoczkowatych są bardzo długie tylne kończyny i ogon. Ogon alaktagi długouchej ma około 181 mm, co stanowi około 60% długości jego ciała. Średnia długość całego ciała to 294,04 mm, zaś tułowia z głową 117,74 mm. Tylne łapy są również bardzo silnie rozbudowane – w badanej populacji miały średnio 56,1 mm długości. Futro A. euphratica ma na części grzbietowej kolor płowożółty, a na bokach przechodzący w biały przetkany czarnym włosem. Sierść części piersiowej i brzusznej jest biała.
+ Wymiary(E.Çolak i N.Yiğit, 1998 oraz J. Michaux i G. Shenbrot, 2017) średni wymiar przedział długość ciała 294,04 mm 260–320 mm długość tułowia z głową 117,74 mm 77–140 mm ogon 181,41 mm 144–210 mm kończyny tylne 56,10 mm 50–68 mm uszy 35,43 mm 29–52 mm masa ciała 66,32 g 48–92 g maks. wymiar czaszki do 82 mm
Ekologia Alaktaga długoucha mieszka na stepach i półpustyniach. Nie jest spotykany w rejonach pustynnych o luźnym piasku. Jest gatunkiem wiodącym nocny tryb życia. Dnie spędza w podziemnych norach. Samice rodzą do 9 młodych. Okres rozrodu jest różny w poszczególnych regionach. W Turcji między marcem a lipcem, w Iraku zaś między lutym a majem.
Populacja Liczebność A. euphratica nie jest znana. Populacje w Turcji, Libanie, Syrii, Jordanii, Arabii Saudyjskiej i Kuwejcie są raczej nieliczne i malejące. Brak badań na temat liczebności gatunku w Iraku.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Skoczkowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1881 roku