Opel Omega – samochód osobowy klasy średniej-wyższej produkowany przez niemiecką markę Opel w latach 1986–2003.
Pierwsza generacja
thumb|left|225px|Opel Omega A – tył thumb|left|225px|Opel Omega A Kombi thumb|left|225px|Opel Omega A po liftingu thumb|left|225px|Lotus Omega
Opel Omega I został po raz pierwszy zaprezentowany w 1986 roku.
Produkcję Omegi I rozpoczęto we wrześniu 1986 roku w niemieckiej fabryce w Rüsselsheim am Main. Auto dostępne było w wersji sedan oraz kombi nazywane przez Opla – Caravan. W innych krajach samochód był dostępny pod innymi nazwami: Vauxhall Carlton w Wielkiej Brytanii oraz Chevrolet Omega i Chevrolet Suprema (kombi) w Brazylii. Opel Omega A był również inspiracją przy budowie samochodu Holden Commodore w Australii.
W 1987 roku wprowadzono do ofert sześciocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 3 l i mocy od 156 do 177 KM. W latach 1988–1989 pod jego maską pojawił się 2,4-litrowy silnik benzynowy, a także zastosowano wzmocniony silnik 2.3 TD. W 1990 roku auto zostało poddane delikatnej modernizacji. Zmieniono m.in. atrapę chłodnicy, zderzaki, zastosowano większe reflektory oraz przyciemnione światła tylne i boczne kierunkowskazy, a paletę silników wzbogacono o silnik o pojemności 2.6 l.
W 1987 roku Omega A została wybrana w głosowaniu na Europejski Samochód Roku. Model ten był również wykorzystywany jako radiowóz w brytyjskiej policji, a także jako karawan w innych krajach. W 1990 roku Omega A przeszła facelifting, zmieniono m.in. osłonę chłodnicy, zderzaki oraz tylne światła.
Najmocniejszą Omegą był skonstruowany przez firmę Lotus model Opel Lotus Omega wyposażony w 6-cylindrowy silnik o pojemności 3.6 l i mocy 377 KM osiąganej przy pomocy dwóch turbosprężarek.
Jednostki napędowe Benzynowe: R4 1.8 o mocy 82 KM (kod: 18NV) w latach 1986–1987 R4 1.8 o mocy 90 KM (kod: 18SV) w latach 1986–1987 R4 1.8S o mocy 88 KM (kod: E18NVR) w latach 1987–1990 R4 1.8i o mocy 115 KM (kod: 18SEH) w latach 1986–1992 R4 2.0i o mocy 99 KM (kod: C20NEJ) w latach 1990–1993 R4 2.0i o mocy 100 KM (kod: C20NEF) R4 2.0i o mocy 115 KM (kod: C20NE) w latach 1986–1993 R4 2.0i o mocy 122 KM (kod: 20SE) w latach 1986–1987 R4 2.4i o mocy 125 KM (kod: C24NE)w latach 1988–1993 R6 2.6i o mocy 150 KM (kod: C26NE) w latach 1990–1993 R6 3.0i o mocy 156 KM (kod: C30LE) w latach 1986–1988 R6 3.0i o mocy 177 KM (kod: 30NE) w latach 1986–1990 R6 3.0Si o mocy 177 KM (kod: C30NE) w latach 1988–1993 R6 3.0i 24V o mocy 200 KM (kod: C30SEJ) w latach 1990–1993 R6 3000 24V o mocy 204 KM (kod: C30SE) w latach 1989–1993 Irmscher R6 3.0 Evo 500 o mocy 230 KM (kod: C30XEI) w latach 1991–1993 R6 3.6i o mocy 208 KM (kod: C36NEI) R6 3.6i o mocy 197 KM (kod: C36NE) R6 4.0i 24V o mocy 272 KM (kod: C40SE) w latach 1991–1993 Lotus Omega 3.6i o mocy 377 KM (kod: C36GET) w latach 1990–1992 Diesla: R4 2.3 D o mocy 73 KM (kod: 23YD) w latach 1986–1993 R4 2.3 TD o mocy 90 KM (kod: 23YDT) w latach 1986–1988 R4 2.3 TD o mocy 100 KM (kod: 23DTR) w latach 1988–1993
W samochodzie dostępna była skrzynia manualna pięciobiegowa oraz czterobiegowy automat z trybami SPORT oraz ZIMA (Auto rusza wtedy z drugiego biegu).
Dane techniczne + Wersja Silnik Układ zasilania Średnica × skok tłoka St. sprężania Moc maksymalna Maks. moment obrotowy 0–100 km/h V-max Silniki benzynowe: 1.8 R4 1,8 l (1796 cm³), SOHC b.d. 84,80 × 79,50 mm b.d. 88 KM (65 kW) przy 5200 obr./min 140 Nm przy 3400 obr./min 14,0 s 183 km/h 1.8iL R4 1,8 l (1796 cm³), SOHC wtrysk Bo L-Jet 84,80 × 79,50 mm 9,5:1 116 KM (85 kW) przy 5600 obr./min 160 Nm przy 4500 obr./min 10,8 s 192 km/h 2.0i R4 2,0 l (1998 cm³), SOHC wtrysk Bo Mot 86,00 × 86,00 mm 9,2:1 115 KM (85 kW) przy 5200 obr./min 170 Nm przy 2600 obr./min 11,0 s 195 km/h 2.0i CD R4 2,0 l (1998 cm³), SOHC wtrysk Bo Mot 86,00 × 86,00 mm 10,0:1 122KM (90 kW) przy 5200 obr./min 175 Nm przy 2600 obr./min 10,4 s 200 km/h 2.4i CD R4 2,4 l (2410 cm³), CIH wtrysk Bo Mot 95,00 × 85,00 mm 9,2:1 125 KM (92 kW) przy 4800 obr./min 195 Nm przy 2400 obr./min 10,8 s 200 km/h 2.6i CD R6 2,6 l (2595 cm³), SOHC wtrysk Bo LE-Jet 88,80 × 69,80 mm 9,4:1 150 KM (110 kW) przy 5800 obr./min 216 Nm przy 3600 obr./min 10 s 215 km/h 3.0i CDX R6 3,0 l (2969 cm³), SOHC wtrysk Bo LE-Jet 95,00 × 69,80 mm 9,4:1 177 KM (130 kW) przy 5600 obr./min 240 Nm przy 4400 obr./min 9 s 227 km/h 3.0 GSi 24v R6 3,0 l (2969 cm³), DOHC wtrysk Bo Mot 95,00 × 69,80 mm 10,0:1 204 KM (150 kW) przy 6000 obr./min 270 Nm przy 3000 obr./min 7,7 s 235 km/h Evolution 500 R6 3,0 l (2969 cm³), DOHC wtrysk Bo Motronic M 1.5 95,00 × 69,80 mm 10,5:1 230 KM (169 kW) przy 6700 obr./min 280 Nm przy 3500 obr./min 7,6 s 230 km/h Lotus Omega R6 3,6 l (3615 cm³), DOHC, turbo wtrysk Bo Motronic M 1.5 95,00 × 69,80 mm 8,5:1 377 KM (277 kW) przy 5200 obr./min 568 Nm przy 4200 obr./min 5,4 s 283 km/h Silniki wysokoprężne: 2.3 D R4 2,3 l (2260 cm³), OHC pompa wtryskowa VE4 92,00 × 85,00 mm 23,0:1 73 KM (54 kW) przy 4400 obr./min 138 Nm przy 2400 obr./min 19,0 s 163 km/h 2.3 TD CD R4 2,3 l (2260 cm³), OHC, Turbo pompa wtryskowa VE4 92,00 × 85,00 mm 23,0:1 101 KM (74 kW) przy 4300 obr./min 218 Nm przy 2000 obr./min 15,0 s 180 km/h
Wersje wyposażenia LS GL GLS CD
Samochód wyposażony był m.in. w elektroniczne sterowanie silnikiem, system ABS, komputer pokładowy pokazujący m.in. średnią prędkość lub chwilowe zużycie paliwa; klimatyzowany schowek. W latach 1987–1991 w wersji CD zamiast klasycznych zegarów auto można było wyposażyć m.in. w ciekłokrystaliczny wyświetlacz. Auto wyposażone było standardowo jako jedno z pierwszych pojazdów na świecie w system autodiagnozy dzięki której błędy można było odczytać za pomocą sprzętu serwisowego.
Wersje specjalne Opel Omega 3000/Carlton GSi 3000 – model produkowany od 1987 do 1993 roku. Zbudowany w oparciu o model Opel Omega A produkowany przez koncern General Motors.
thumb|left|225px|Opel Omega A 3000 – profil auta
thumb|left|225px|Opel Omega A 3000 – przód auta
Omega 3000 była lekko zmodyfikowaną wersją sedana Omega A. Różnice zewnętrzne, w stosunku do modelu „fabrycznego”, były następujące: obniżone i utwardzone nadwozie, inny spojlero-zderzak przedni (niższy niż standardowo, o sportowym wyglądzie, z wbudowanymi halogenami), inny tylny zderzak – z miejscem na dwururowy w wersji 24v i jednorurowy w wersji 12v wydech z chromowanymi końcówkami, fabryczny tylny spojler, inne felgi aluminiowe – dostępne tylko w tym modelu, inne światła przednie – dzielone dwureflektorowe (osobny halogen do świateł drogowych), bardzo stylowy napis Omega 3000 po lewej i Opel po prawej stronie klapy bagażnika, plastikowe nakładki za nadkolami przednimi (poniżej linii listew ozdobnych, pomiędzy przednim nadkolem a przednimi drzwiami). Oprócz zmian zewnętrznych, były także zmiany wewnętrzne: fabryczne kubełkowe półskórzane fotele firmy Recaro, kierownica z napisem „Omega 3000” obszyta skórą, progi o przekroju kwadratu (a nie owalnym jak w zwykłych Omegach) z elementami aluminium. Całości ogólnego wrażenia wysokiej klasy i smaku dopełniały wskaźniki, a właściwie prędkościomierz, który kończył się na prędkości 280 km/h.
Samochód wyposażony był w standardową, pięciobiegową ręczną skrzynię biegów, za pośrednictwem której moc przekazywana była na tylne koła. Jak na rasowy samochód sportowy przystało, Omega 3000 wyposażona była standardowo w szperę (mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu) o stopniu 45%. Dzięki tym przeróbkom samochód w wersji ze skrzynią manualną osiągał przyśpieszenie 0–100 km/h w 7,6 s oraz 0–160 km/h około 17 s (to całkiem przyzwoite rezultaty jeśli uzmysłowimy sobie, że samochód ten ważył ponad 1500 kg wraz z kierowcą). Prędkość mocniejszej wersji to 240 km/h.
Omega 3000 była produkowana w dwóch wersjach nadwozia oraz dwóch wersjach silników – po roku 1991 przeprowadzono nieco zmian kosmetycznych (typowy face-lifting, np. przydymiono tylne światła) nie zmieniających w większym stopniu wyglądu samochodu oraz zastąpiono silnik 3.0 o mocy 177 KM z 12-zaworami, nowym silnikiem 24-zaworowym z doładowaniem w systemie Dual Ram. W efekcie tego fabryczna moc wzrosła ze 177 do 204 KM a moment obrotowy wzrósł o 30 Nm.
Model 3000 12v 3000 24v Cylindry/Zawory Rzędowy 6 cyl./12v Rzędowy 6 cyl./24v Średnica cylindra × Skok tłoka (mm) 92,0 × 86,0 mm Pojemność skok.³ 2969 cm³ 2968 cm³ Sprężanie 9,2:1 10:1 Moc. Maksymalna 130 kW (177 KM) przy 5800 obr./min 150 kW (204 KM) przy 6000 obr./min Max. moment obr. 240 Nm przy 4200 obr./min 270 Nm przy 3600 obr./min Prędkość maksymalna 225 km/h 240 km/h Przyśpieszenie 0–100 km/h 9,0 s 7,6 s Rozmiar ogumienia 7,0Jx15 (205/65/15) Średnie spalanie l/100 km 11,0 l 10,4 l Ciężar własny 1455 kg (auto przygotowane do jazdy) 1465 kg (auto przygotowane do jazdy)
Opel Diamant Omega Evolution 500 Lotus Omega
Druga generacja
thumb|left|225px|Opel Omega B – tył thumb|left|225px|Opel Omega B Kombi thumb|left|225px|Opel Omega B po liftingu thumb|left|225px|Opel Omega B – tył po liftingu
Opel Omega II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1994 roku.
Omega B w salonach dostępna była od 29 kwietnia 1994 roku. Samochód w przeciwieństwie do pierwszej generacji charakteryzował się opływową oraz nowoczesną stylistyką. Wraz ze zmianami nadwozia pojawiły się także zmiany silnikowe. Dodano nowoczesne silniki z rodziny Ecotec. Auto urosło oraz przybrało na wadze. W ciągu pięciu kolejnych lat, aż do prezentacji odmłodzonego modelu Omegi, przeprowadzono kilkakrotnie mniejsze modyfikacje, mające na celu poprawę jakości i bezawaryjności. W 1996 roku między innymi zmieniono nieznacznie kształt maski, oraz automatyczną klimatyzację Climatronic, dodano fabryczną nawigację, usunięto zamek w drzwiach przednich po stronie pasażera oraz zmieniono kierownicę (z mniejszym logiem Opla) oraz wzbogacono wyposażenie o boczne poduszki powietrzne (łącznie 4 poduszki), a także (wprowadzono również inne pomniejsze modyfikacje takie jak zmiany kształtów zagłówków, naklejane – srebrne – logo na klamce bagażnika). W 1997 roku udoskonalono zabezpieczenia antykorozyjne (ocynk, początkowo w newralgicznych miejscach, później na całej karoserii).
W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1995 model zajął 3. pozycję (za Fiatem Punto i VW Polo III).
Lifting Opel Omega B po faceliftingu do salonów trafił 9 października 1999 roku.
Choć sylwetka auta nie zmieniła się, to zmodyfikowano wiele szczegółów zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz auta, między innymi uległy zmianie: reflektory, światła tylne, przedni grill z maską, lusterka zewnętrzne, listwy boczne, konsola środkowa. Wprowadzono kolejne zmiany mające poprawić komfort jazdy i bezpieczeństwo między innymi system aktywnych zagłówków, asystenta hamowania, system ESP (od RM2002 i wyłącznie z silnikami 6-cylindrowymi – R6 2.5 DTI oraz V6 o pojemności 2.6 i 3.2), kolorową nawigację GPS czy pięciostopniową regulację podgrzewania foteli. Nowy Climatronic z czujnikiem jakości powietrza stał się wyposażeniem standardowym. Wprowadzono także zmodyfikowane jednostki napędowe.
W 2001 roku pojawił się pierwszy silnik wysokoprężny z systemem Common rail 2.5 DTI 150 KM produkcji Steyra, montowany m.in. BMW. Dwa lata później zakończono produkcję modelu Omega, nie prezentując bezpośredniego następcy. Ostatnia Omega B FL (z 797 011 wyprodukowanych sztuk) zjechała z taśmy produkcyjnej w Rüsselsheim am Main 25 czerwca 2003 roku i było to srebrne 3.2 V6. W polityce koncernu zrezygnowano z kontynuowania produkcji dużej limuzyny segmentu E.
V8