Subotica (, , hist. 1740–1918 , hist. ) – miasto w północnej Serbii, w Wojwodinie, stolica okręgu północnobackiego, siedziba miasta Subotica.
Leży na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, ok. 15 km od granicy z Węgrami (ale granicami administracyjnymi w północnej części styka się z Węgrami). Jest drugim co do wielkości (po Nowym Sadzie) miastem Wojwodiny i piątym całej Serbii.
W miejscowości jest stacja kolejowa Subotica.
Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości została odnotowana w 1391 roku i wchodziła w tym czasie w skład Królestwa Węgierskiego. W XV wieku zbudowano w Suboticy zamek. W latach 1542–1686 znajdowało się w granicach Imperium Osmańskiego, a od 1686 roku Austrii, a od 1867 roku Austro-Węgier. Po 1918 r. cały region Wojwodiny, wraz z Suboticą, został przyłączony do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929 roku Jugosławii).
Ludność Miasto stanowi mozaikę narodowościową. Według spisu powszechnego z 2011 roku na mieszkańców
34,98% mieszkańców zadeklarowało narodowość węgierską, 26,24% serbską, 10,87% buniewską, 10,42% chorwacką, 6,78% jugosłowiańską, 1,59% czarnogórską 1,17% romską.
Pod względem językowym dominującą grupą są użytkownicy diasystemu serbsko-chorwackiego, na drugim miejscu jest język węgierski. Język serbski jest najczęściej używanym językiem w życiu codziennym, ale węgierski jest także używany przez prawie jedną trzecią populacji w codziennych rozmowach. Oba języki są również powszechnie stosowane w komercyjnych i oficjalnych oznakowaniach
Według tego samego spisu 63,02% ludności jest wyznania rzymskokatolickiego, 25,96% prawosławnego, a 1,88% protestanckiego: luterańskiego lub kalwińskiego.
Zabytki Kościoły: Katedra św. Teresy z 1779 roku, w 1974 roku uzyskała honorowy tytuł Bazyliki mniejszej Kościół Franciszkański – w 1736 roku zbudowany pod wezwaniem Michała Archanioła Cerkiew Wniebowstąpienia Chrystusa – zbudowana w 1726 roku, w 1910 roku dobudowano nową dzwonnicę i ikonostas Budynki w stylu secesyjnym: Ratusz miejski – wybudowany w 1912 roku. Przed budynkiem ratusza znajdują się wybudowane z ceramicznych płytek Zsolnaya fontanny: Zielona Fontanna z 1985 roku i Niebieska Fontanna z 2001 roku. Synagoga z 1902 roku projektu Marcella Komora i Dezső Jakaba Pałac Rajhla z 1904 roku – znajduje się w nim Galeria Sztuki Współczesnej Instytucje kulturalne: Muzeum miejskie Teatr narodowy – dawny budynek teatru (mający ponad 150 lat) został zburzony w 2007 roku, obecnie planowana jest jego częściowa rekonstrukcja Biblioteka publiczna z 1890 roku Place: Plac Wolności – największy, centralny plac miejski. Znajduje się przy nim Ratusz i Biblioteka miejska. Plac Poetów Plac Ofiar Faszyzmu – znajduje się na nim pomnik ku czci ofiar faszyzmu, mający 8 metrów wysokości i 18 metrów szerokości. Pomniki: Pomnik Kanalarza – rzeźba wzorowana na znanym pomniku Čumila z bratysławskiego Starego Miasta.
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, środków transportu, elektrotechniczny, włókienniczy, spożywczy, chemiczny, skórzany, obuwniczy oraz drzewny.
Współpraca Miasta siostrzane: Dunajská Streda, Słowacja Odorheiu Secuiesc, Rumunia Ołomuniec, Czechy Osijek, Chorwacja Segedyn, Węgry
Miasta partnerskie: Baja, Węgry Budapeszt, Węgry Izola, Słowenia Kecskemét, Węgry Kiskunhalas, Węgry Monachium, Niemcy Namur, Belgia Tilburg, Holandia Turku, Finlandia Ulm, Niemcy Wolverhampton, Wielka Brytania Zagrzeb, Chorwacja Zirc, Węgry
Galeria
Przypisy
Kategoria:Miasta w Wojwodinie Kategoria:Miejscowości w okręgu północnobackim