– japoński kombinator norweski, a następnie skoczek narciarski. Brązowy medalista z drużynowego konkursu skoków na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Trzeci zawodnik Letniego Grand Prix w skokach narciarskich 2017. Medalista uniwersjady w skokach, mistrz świata juniorów z Hinterzarten z 2010 w kombinacji norweskiej. Medalista mistrzostw kraju w skokach narciarskich.

Swój rekord życiowy w długości lotu ustanowił w 2018 na Letalnicy w Planicy, gdzie uzyskał 239,5 metra.

Jego bracia Ryōyū i Tatsunao oraz siostra Yūka również uprawiają skoki narciarskie.

Przebieg kariery Kombinacja norweska Na arenie międzynarodowej zadebiutował 14 grudnia 2007 w Høydalsmo w Pucharze Świata B, gdzie zajął 77. miejsce. Trzykrotnie wystartował w zawodach Pucharu Świata. W sezonie 2008/2009 w Val di Fiemme zajął 52. i 45. miejsce, a rok później w Schonach nie ukończył zawodów.

Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów. W 2009 w Szczyrbskim Jeziorze indywidualnie zajął 21. miejsce, natomiast w konkursie drużynowym był ósmy. Rok później w Hinterzarten w zawodach indywidualnych zdobył złoty medal, wyprzedzając Marjana Jelenko i Janisa Morweisera. W konkursie drużynowym uplasował się na czwartej pozycji.

Skoki narciarskie W 2011 w Otepää wziął udział w indywidualnym konkursie skoków na mistrzostwach świata juniorów, w których zajął 18. miejsce. W marcu tego samego roku w Zaō dwukrotnie wygrał zawody FIS Cup. W lipcu i sierpniu 2011 zajął 3. pozycję w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams, a konkursy Letniego Grand Prix kilkukrotnie kończył w najlepszej dziesiątce. 27 listopada 2011 w Ruce w swoim debiucie w Pucharze Świata w skokach narciarskich zajął 24. miejsce. W pierwszej połowie sezonu 2011/2012 regularnie zdobywał punkty cyklu, w najlepszym występie, 6 stycznia 2012 w Bischofshofen, sklasyfikowanym będąc na 16. pozycji.

W sezonie 2012/2013 w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 22. miejscu. Wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Zimowej Uniwersjadzie 2013. Zdobył tam brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, a także był czwarty indywidualnie na skoczni normalnej i w drużynie męskiej oraz piąty w drużynie mieszanej. W styczniu 2014 dwukrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego w Sapporo.

W Letnim Grand Prix 2014 wystąpił we wszystkich konkursach, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. miejscu. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 6. pozycji. W sezonu 2014/2015 Pucharu Świata kilkukrotnie zajął lokaty w drugiej dziesiątce, najwyższą – 13. – w marcu w Trondheim. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Indywidualnie był 25. na skoczni normalnej i 13. na dużej, a w drużynie zajął 4. pozycję. Wystartował też na Zimowej Uniwersjadzie 2015. Indywidualnie był piąty, zdobył natomiast złoty medal w konkursie zespołów mieszanych i srebrny w drużynie męskiej.

13 września 2015 zwyciężył w konkursie Letniego Grand Prix w Ałmaty, poza tym startem jeszcze trzykrotnie zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce cyklu. Zimą 2015/2016 punkty Pucharu Świata zdobywał jedynie w Sapporo. Również w sezonie 2016/2017 w trzydziestce zawodów PŚ znalazł się jedynie w Japonii.

W Letnim Grand Prix 2017 dwukrotnie wygrywał konkursy w Hakubie, a także był drugi w Czajkowskim. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na trzeciej pozycji. 19 listopada 2017 zajął 1. miejsce w otwierających sezon 2017/2018 Pucharu Świata zawodach w Wiśle, tym samym odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w tym cyklu. W pierwszej części sezonu regularnie zajmował miejsca w dziesiątce, poza występem w Wiśle najwyżej sklasyfikowanym będąc na 4. pozycji. Na 4. lokacie uplasował się również w generalnej klasyfikacji 66. Turnieju Czterech Skoczni. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, gdzie zajął 29. miejsce indywidualnie, oraz na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, gdzie był 31. na skoczni normalnej i 24. na dużej. W marcowych zawodach Pucharu Świata trzykrotnie znalazł się w najlepszej dziesiątce. Cały sezon zakończył na 11. pozycji w klasyfikacji generalnej z 568 punktami.

W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, najczęściej zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyżej indywidualnie sklasyfikowany został na 5. miejscu, w zawodach w Garmisch-Partenkirchen. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 19. pozycji z 335 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie zajął na obu skoczniach 17. miejsce, zaś w drużynowych zawodach mężczyzn zdobył wraz z Yukiyą Satō, Daikim Itō i Ryōyū Kobayashim brązowy medal.

W ramach Letniego Grand Prix 2019 najwyżej klasyfikowany był na 4. miejscu, w sierpniowych zawodach w Hakubie. W Pucharze Świata 2019/2020 najlepszym występem Kobayashiego był otwierający sezon konkurs w Wiśle, w którym zajął 10. miejsce. Zawody kończył najczęściej w trzeciej dziesiątce. Cykl zakończył na 30. pozycji w klasyfikacji generalnej ze 162 punktami.

W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata ponownie najwyżej klasyfikowany był na inauguracji w Wiśle, na 15. miejscu. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 33. pozycji ze 113 punktami. W lutym startował w zawodach Pucharu Kontynentalnego 2020/2021. Dwukrotnie stawał w nich na podium, zajmując 3. i 2. lokatę w konkursach w Brotterode. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, gdzie zajął 29. miejsce na skoczni normalnej i 32. na dużej w zawodach indywidualnych.

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 9. pozycji, w grudniu 2021 w Klingenthal. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 32. miejscu ze 179 punktami. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zajął 27. lokatę na skoczni normalnej i 24. na skoczni dużej indywidualnie, a także 5. w drużynie męskiej. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, gdzie był 33. indywidualnie i 6. w drużynie.

W Letnim Grand Prix 2022 najwyżej sklasyfikowany był 24 lipca w Wiśle, na 8. miejscu. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata punkty zdobył tylko dwukrotnie. Najwyżej klasyfikowany był na 19. pozycji, na inauguracji cyklu w Wiśle. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 47. na skoczni normalnej i 34. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 7. lokatę.

W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata zdobył punkty w większości występów, najczęściej zajmując pozycje w trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był na 10. miejscu, które zajął 17 lutego 2024 w Sapporo. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 34. lokacie ze 143 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024, gdzie indywidualnie był 21., a w drużynie zajął 5. miejsce.

W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej sklasyfikowany był na 10. pozycji, którą zajął dwukrotnie w sierpniowych zawodach w Courchevel. W sezonie zimowym 2024/2025 w 12 występach w konkursie głównym Pucharu Świata nie zdobył punktów cyklu – najwyżej znalazł się na 31. miejscu w Sapporo. W najlepszym występie w Pucharze Kontynentalnym 2024/2025 zajął w grudniu 2024 w Engelbergu 4. lokatę.

Zajął 3. miejsce w otwierającym Puchar Kontynentalny 2025/2026 konkursie w Ruce. W czterech występach w zawodach głównych w Pucharze Świata 2025/2026 raz zdobył punkty, plasując się na 27. pozycji w styczniu w Sapporo.

Stawał na podium mistrzostw Japonii. Na skoczni normalnej zdobył złoty medal w 2017, 2019 i 2025, srebrny w 2020 oraz brązowy w 2021. Na skoczni dużej zdobył srebro w 2014 i 2017 oraz brąz w 2020 i 2021.

Osiągnięcia – skoki narciarskie Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2018 Pjongczang–31. miejsce (K-98), 24. miejsce (K-125)2022 Pekin/Zhangjiakou–27. miejsce (K-95), 24. miejsce (K-125)

Drużynowo 2022 Pekin/Zhangjiakou–5. miejsceSkład zespołu: Yukiya Satō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi

Starty J. Kobayashiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca31.10 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.93,0 m–98,8 pkt160,5 pktAndreas Wellinger24.17 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.122,0 m122,0 m224,8 pkt60,9 pktKamil Stoch27.6 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-95HS-106indywid.97,5 m92,5 m234,0 pkt41,0 pktRyōyū Kobayashi24.12 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-125HS-140indywid.130,0 m134,0 m252,0 pkt44,1 pktMarius Lindvik5.14 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-125HS-140druż.128,5 m120,0 m882,8 pkt (204,1 pkt)59,9 pktAustria

Mistrzostwa świata Indywidualnie 2015 Falun–25. miejsce (K-90), 13. miejsce (K-120)2019 Seefeld/Innsbruck–17. miejsce (K-120), 17. miejsce (K-99)2021 Oberstdorf–29. miejsce (K-95), 32. miejsce (K-120)2023 Planica–47. miejsce (K-95), 34. miejsce (K-125)

Drużynowo 2015 Falun–4. miejsce (K-120)Skład zespołu: Junshirō Kobayashi, Daiki Itō, Taku Takeuchi i Noriaki Kasai2019 Seefeld/Innsbruck–brązowy medal (K-120)Skład zespołu: Yukiya Satō, Daiki Itō, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi2023 Planica–7. miejsce (K-125)Skład zespołu: Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi, Ren Nikaidō i Ryōyū Kobayashi

Starty J. Kobayashiego na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca25.21 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.89,5 m89,0 m214,3 pkt38,4 pktRune Velta13.26 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134indywid.119,0 m130,0 m222,7 pkt46,0 pktSeverin Freund4.28 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134druż.122,0 m121,0 m831,2 pkt (201,4 pkt)41,4 pktNorwegia17.23 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130indywid.116,0 m132,0 m230,0 pkt49,4 pktMarkus Eisenbichler3.24 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130druż.127,0 m126,0 m920,2 pkt (233,0 pkt)67,3 pktNiemcy17.1 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.89,5 m97,0 m199,4 pkt18,9 pktDawid Kubacki29.27 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.97,5 m92,0 m223,2 pkt45,6 pktPiotr Żyła32.5 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.114,0 m–93,9 pkt182,6 pktStefan Kraft47.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.89,0 m–104,4 pkt157,4 pktPiotr Żyła34.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.119,0 m–107,6 pkt179,9 pktTimi Zajc7.4 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138druż.123,0 m117,0 m1011,0 pkt (230,2 pkt)167,9 pktSłowenia

Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2018 Oberstdorf–29. miejsce2022 Vikersund–33. miejsce2024 Tauplitz–21. miejsce

Drużynowo 2022 Vikersund–6. miejsceSkład zespołu: Yukiya Satō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi2024 Tauplitz–5. miejsceSkład zespołu: Ren Nikaidō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi

Starty J. Kobayashiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca29.19–20 stycznia2018 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.171,5 m169,0 m165,0 m–Seria konkursowa została odwołana.408,7 pkt243,2 pktDaniel-André Tande33.11–12 marca2022 VikersundVikersundbakkenK-200HS-240indywid.175,0 m–––137,5 pkt716,7 pktMarius Lindvik6.13 marca2022 VikersundVikersundbakkenK-200HS-240druż.189,5 m202,0 m1433,9 pkt (308,6 pkt)277,6 pktSłowenia21.26–27 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235indywid.217,0 m187,0 m200,0 m–544,4 pkt103,0 pktStefan Kraft5.28 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235druż.200,5 m198,5 m1493,0 pkt (348,4 pkt)122,4 pktSłowenia

Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2011 Otepää–18. miejsce

Starty J. Kobayashiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca18.28 stycznia2011 OtepääTehvandiK-90HS-100indywid.92,0 m84,0 m217,0 pkt38,0 pktWładimir Zografski

Uniwersjada Indywidualnie 2013 Trydent/Predazzo–4. miejsce (K-95), brązowy medal (K-120)2015 Szczyrbskie Jezioro–5. miejsce

Drużynowo