World Rugby Hall of Fame – galeria sław administrowana przez World Rugby, która upamiętnia historię, wybitne osiągnięcia i zasługi dla rugby union. Mogą zostać do niej przyjęci gracze, trenerzy, instytucje, działacze, arbitrzy oraz inne osoby. Ceremonia odbywa się corocznie od 2006 roku, z wyjątkiem roku 2010, podczas gali przyznawania World Rugby Awards.
Nadzór nad przyznawaniem wyróżnienia sprawuje Induction Panel – powołana przez World Rugby komisja składająca się z sześciu uznanych dziennikarzy. Fizycznie galeria sław miała znaleźć się w mieście Rugby, a jej otwarcie nastąpiło w listopadzie 2016 roku.
Inauguracji dokonano 26 listopada 2006 roku w Glasgow w Szkocji, a pierwszymi członkami zostali William Webb Ellis, legendarny twórca rugby, oraz Rugby School, istotna w rozwoju zasad i terminologii gry. Druga edycja została zorganizowana w Paryżu 21 listopada 2007 roku, dzień po finale Pucharu Świata 2007, i po konsultacjach z opinią publiczną uhonorowano pięć osób: po dwie z XIX i XX wieku oraz jedną z XXI wieku. Podobna zasada obowiązywała w 2008 roku, podczas londyńskiej gali 23 listopada galeria sław powiększyła się o pięciu nowych członków: po dwóch z XIX i XX wieku oraz jednego z XXI wieku, dodatkowo zainteresowani prócz głosowania na kandydatów z listy sporządzonej przez IRB mogli również nominować kolejnych.
Nominacje do edycji 2009 były, z powodu odbywającego się w tym roku trzynastego tournée British and Irish Lions do RPA, oparte jedynie na zawodnikach tych dwóch drużyn. Po zakończeniu publicznego głosowania, Induction Panel przedstawiła dziewięć osób, dwie z XIX, sześć z XX oraz jedną z XXI wieku, które podczas ceremonii mającej miejsce w Rugby School 27 października zostały wprowadzone do IRB Hall of Fame.
W 2010 roku wyróżnień nie przyznano, natomiast w pierwszej połowie 2011 roku pod hasłem „Inwencja i kreatywność w rugby” podczas ceremonii m.in. na Stade de France przed meczem w ramach Pucharu Sześciu Narodów, w Belfaście oraz na Twickenham podczas meczu Anglia–Barbarians, uhonorowano łącznie dwanaście osób i klubów. Największa jednak miała miejsce 24 października w Auckland, dzień po rozegranym w tym mieście finale Pucharu Świata 2011 podczas gali IRB Awards. Tematem przewodnim tej edycji było „Twórcy, wizjonerzy i legendarne postacie Pucharu Świata”. Przyjęcie dziewiętnastu osób w poczet IRB Hall of Fame odbyło się zatem w trzech grupach – pierwsza objęła czterech działaczy, których wizja i upór doprowadziły do stworzenia Pucharu Świata, druga wszystkich kapitanów i trenerów drużyn, które wzniosły Puchar Webba Ellisa, w trzeciej zaś znalazło się czterech zawodników, którzy swoją grą i osiągnięciami wywarły niezatarty ślad na tym turnieju. W 2012 roku odbyło się sześć uroczystości pod wspólnym hasłem „Rugby – globalny sport”. W 2013 roku, podobnie jak cztery lata wcześniej, nominacje związane były z tournée Lions, tym razem do Australii.
Po inkorporowaniu International Rugby Hall of Fame zawodnicy, którzy nie znajdowali się dotychczas w IRB Hall of Fame, zostali przyjmowani do niej w ceremoniach przeprowadzonych w latach 2014 i 2015.
Kryteria przyjęcia Wprowadzenie do World Rugby Hall of Fame jest najwyższą formą uznania za osiągnięcia w rugby union. Nagradza ono warte odnotowania osiągnięcia na boisku, a także znaczący wkład w rozwój gry na polu trenerskim, sędziowskim, administracyjnym, medycznym i medialnym.
Nominowani mogą być: zawodnicy, trenerzy i sędziowie – którzy zakończyli karierę minimum przed dwoma laty; działacze i inne osoby – za znaczący wkład w grę; organizacje (w tym szkoły, drużyny, kluby, związki) – za zasługi dla polepszenia, rozwoju i ekspansji gry; dziennikarze prasowi, radiowi i telewizyjni, fotografowie, historycy rugby, statystycy, pisarze, filmowcy i artyści – za zasługi dla promocji gry.
Uhonorowani 2006 Wprowadzeni 26 listopada 2006: William Webb Ellis – legendarny twórca rugby Rugby School – wpływ na terminologię, piłkę i reguły gry, wprowadzenie zmian stron w połowie meczu
2007 Wprowadzeni 21 października 2007: Pierre de Coubertin – ojciec nowożytnego ruchu olimpijskiego Danie Craven – zawodnik i trener Springboks, działacz Południowoafrykańskiego Związku Rugby John Eales – kapitan Wallabies, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata Gareth Edwards – walijskiej reprezentacji, uznawany za jednego z najlepszych graczy w historii Wilson Whineray – kapitan All Blacks z połowy XX wieku
2008 Wprowadzeni 23 listopada 2008: 1888 New Zealand Natives i Joe Warbrick – drużyna składająca się głównie z zawodników maoryskiego pochodzenia odbyła tournée po Wielkiej Brytanii, Australii i Nowej Zelandii w latach 1888-1889 rozgrywając 107 meczów Jack Kyle – irlandzkiej reprezentacji i uczestnik tournée British and Irish Lions Melrose RFC i Ned Haig – twórcy rugby siedmioosobowego Hugo Porta – łącznik ataku i kapitan Los Pumas Philippe Sella – 111 występów we francuskiej reprezentacji
2009 Wprowadzeni 27 października 2009: Frik du Preez – reprezentant kraju, wybrany graczem stulecia w RPA Barry „Fairy” Heatlie – kapitan Springboks przełomu XIX i XX wieku Bill Maclagan – kapitan reprezentacji Szkocji oraz British and Irish Lions podczas pierwszego tournée do RPA w XIX wieku Ian McGeechan – zawodnik i trener British and Irish Lions Willie John McBride – kapitan niezwyciężonych British and Irish Lions z 1974 roku Syd Millar Irlandia – zawodnik i trener British and Irish Lions, przewodniczący IRB Clifford Morgan – Cardiff RFC, reprezentacji Walii i British and Irish Lions Bennie Osler – łącznik ataku i kapitan Springboks Tony O’Reilly – zawodnik irlandzkiej reprezentacji i uczestnik tournée British and Irish Lions
2010 Nie przyznano.
2011 Wprowadzeni 19 marca 2011: Serge Blanco – reprezentacji Francji w latach osiemdziesiątych XX w. André Boniface i Guy Boniface – bracia Boniface zdefiniowali na nowo koncepcję gry formacji ataku poprzez swoje umiejętności i kreatywność Lucien Mias – jako kapitan poprowadził reprezentację Francji do pierwszego samodzielnego zwycięstwa w Pucharze Pięciu Narodów 1959 Jean Prat – jako kapitan poprowadził reprezentację Francji do pierwszego dzielonego zwycięstwa w Pucharze Pięciu Narodów 1954
Wprowadzeni 28 kwietnia 2011 i 6 maja 2011: Alan Rotherham i Harry Vassall – w latach 80. XIX wieku zrewolucjonizowali grę formacji ataku Cardiff RFC i Frank Hancock – w latach 80. XIX wieku zrewolucjonizowali grę formacji ataku
Wprowadzony 10 maja 2011: Mike Gibson – pięciokrotny uczestnik tournée British and Irish Lions
Wprowadzeni 29 maja 2011: Barbarian F.C. – zaproszeniowy zespół rugby, rozgrywający mecze zarówno z drużynami klubowymi, jak i reprezentacjami, składający się z zawodników z całego świata William Percy Carpmael – założyciel Barbarian F.C. w 1890
Wprowadzeni 24 października 2011: Kitch Christie – trener zwycięzców Pucharu Świata 1995 Bob Dwyer – trener zwycięzców Pucharu Świata 1991 Nick Farr-Jones – kapitan zwycięzców Pucharu Świata 1991 Martin Johnson – kapitan zwycięzców Pucharu Świata 2003 John Kendall-Carpenter Anglia – prezes RFU oraz członek komitetu organizacyjnego inauguracyjnego Pucharu Świata David Kirk – kapitan zwycięzców Pucharu Świata 1987 Brian Lima – pięciokrotny uczestnik Pucharu Świata Richard Littlejohn Nowa Zelandia – członek komitetu organizacyjnego inauguracyjnego Pucharu Świata Brian Lochore – trener zwycięzców Pucharu Świata 1987 Jonah Lomu – skrzydłowy All Blacks uznawany za pierwszą światową gwiazdę rugby Rod Macqueen – trener zwycięzców Pucharu Świata 1999 Agustín Pichot – kapitan zdobywców brązowego medalu na Pucharze Świata 2007 Francois Pienaar – kapitan zwycięzców Pucharu Świata 1995 Gareth Rees – czterokrotny uczestnik Pucharu Świata Nicholas Shehadie Australia – prezes ARU oraz członek komitetu organizacyjnego inauguracyjnego Pucharu Świata John Smit – kapitan zwycięzców Pucharu Świata 2007 Roger Vanderfield Australia – orędownik stworzenia Pucharu Świata, przewodniczący IRB Jake White – trener zwycięzców Pucharu Świata 2007 Clive Woodward – trener zwycięzców Pucharu Świata 2003
2012 Wprowadzony 13 maja 2012: Gordon Tietjens – trener dziesięciokrotnych zwycięzców IRB Sevens World Series i czterokrotnych zdobywców złotego medalu na Igrzyskach Wspólnoty Narodów
Wprowadzeni 26 maja 2012: Ian Campbell i Donald Campbell – pionierzy rugby w Chile
Wprowadzony 5 czerwca 2012: Demi Sakata – skrzydłowy reprezentacji Japonii
Wprowadzeni 6 czerwca 2012: Reprezentacja Rumunii – brązowi medaliści LIO 1924
Wprowadzeni 30 czerwca 2012: Reprezentacja USA – dwukrotni złoci medaliści z LIO 1920 i LIO 1924
Wprowadzeni 25 października 2012: Richard Tsimba i Kennedy Tsimba – pionierzy rugby w Zimbabwe
2013 Wprowadzony 10 stycznia 2013: Alfred St. George Hamersley – kapitan reprezentacji, uczestnik pierwszego meczu międzynarodowego, pionier rugby union w Nowej Zelandii i Kanadzie
Wprowadzony 28 lutego 2013: Władimir Iljuszyn – założyciel i długoletni prezydent Federacji Rugby ZSRR, a następnie honorowy prezydent Sojuz riegbistow Rossii
Wprowadzony 23 marca 2013: Waisale Serevi – kapitan reprezentacji, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata (1997, 2005), triumfator IRB Sevens World Series (2005/2006)
Wprowadzeni 18 listopada 2013: Thomas Lawton – łącznik ataku i kapitan Wallabies w latach 20. XX wieku John Thornett – kapitan Australijczyków grający na czterech pozycjach w formacji młyna na przełomie lat 50 i 60. XX wieku Ken Catchpole – łącznik młyna z lat 60. XX wieku uważany za jednego z najlepszych w historii Mark Ella – łącznik ataku, zdobywca Wielkiego Szlema w 1984 roku David Campese – skrzydłowy ataku, zdobywca Pucharu Świata 1991 George Gregan – łącznik ataku, kapitan Wallabies, zdobywca Pucharu Świata 1999, do 2014 roku rekordzista pod względem występów w testmeczach Robert Seddon i British and Irish Lions z 1888 – kapitan pierwszego tournée na południową półkulę David Bedell-Sivright – zawodnik drugiej linii młyna reprezentacji Szkocji i uczestnik tournée British and Irish Lions na początku XX wieku Bleddyn Williams i Jack Matthews – walijscy środkowi ataku grający tuż po II wojnie światowej Ronnie Dawson – młynarz, kapitan irlandzkiej reprezentacji oraz Lions Gavin Hastings – obrońca reprezentacji Szkocji, uczestnik Pucharów Świata i tournée British and Irish Lions
2014 Wprowadzeni 21 sierpnia 2014: Fred Allen – kapitan i trener All Blacks Don Clarke – wybitny kopacz z przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku Sean Fitzpatrick – zwycięzca Pucharu Świata 1987, kapitan kadry, zagrał w 92 testmeczach Michael Jones – mistrz świata, trener Grant Fox – łącznik ataku triumfatorów inauguracyjnego Pucharu Świata Ian Kirkpatrick – rwacz z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku John Kirwan – skrzydłowy, rekordzista w liczbie przyłożeń w kadrze, trener Terry McLean – autor i dziennikarz sportowy Colin Meads – kapitan kadry, grający w niej przez czternaście lat Graham Mourie – kapitan nowozelandzkiej reprezentacji, którą w 1978 roku poprowadził do pierwszego Wielkiego Szlema George Nepia – członek niezwyciężonych All Blacks z tournée reprezentacji Nowej Zelandii w rugby union 1924-1925
Wprowadzeni 17 listopada 2014: Nathalie Amiel – uczestniczka trzech Pucharów Świata, trenerka Bill Beaumont – kapitan reprezentacji i British and Irish Lions, działacz Gill Burns – uczestniczka czterech Pucharów Świata, triumfatorka z 1994 roku Ieuan Evans – skrzydłowy reprezentacji oraz British and Irish Lions Jim Greenwood – kapitan reprezentant Szkocji, uczestnik tournée British and Irish Lions, trener Carol Isherwood – pionierka żeńskiego rugby w Wielkiej Brytanii, zawodniczka, trenerka i działaczka Patty Jervey – uczestniczka pięciu Pucharów Świata Jason Leonard – rekordzista pod względem występów w angielskiej reprezentacji, triumfator Pucharu Świata 2003